Op Weg: reeks GR-Treinwandeltips

 

Op Weg 2014-2: Door de Vesdervallei

wandeletappe Angleur - Nessonvaux (20,5 km) op GR 573

Op Weg 2014-1: Groots verleden, rustig heden

wandeletappe Lobbes - Beignée (20 km) op GR 129

Op Weg 2013-6: Over berg en dal

wandeletappe Bilzen - Tongeren (22,7 km) op GR 128

Op Weg 2013-5: Moet er nog zand zijn?

3 wandeletappes Wenduine - Oostende - Nieuwpoort - De Panne (59 km) op GR 5A

Op Weg 2013-4: Hogerop langs de Salm

2 wandeletappes Trois-Ponts - Vielsalm - Gouvy (34 km) op GR 571

Op Weg 2013-3: Een stukje Antwerpse Kempen

wandeletappe Herentals - Geel (20 km)

Op Weg 2013-2: 120 km van station tot station

5 of meer wandeletappes van Namen tot Gedinne (120 km)

Op Weg 2013-1: In een klein stationnetje, 's morgens in de vroegte

wandeletappe Gontrode - Munkzwalm (22 km) op GR 122

Op Weg 2012-6: Dichtbij en toch anders

wandeletappe Waver - La Roche (22 km) op GR 121

Op Weg 2012-5: Een wit-rode Hagelander

wandeletappe Testelt - Diest (18,6 km) op Streek-GR Hageland

 
Tags:

GR 573 Treinwandeltip Angleur - Nessonvaux (20,5 km)

 

GR 573: Angleur - NessonvauxOp Weg 2014-2: Door de Vesdervallei

Met Luik sluiten we onze lange treinreis door de 10 Belgische provincies af. Overal vonden we twee of meer stations langs een GR-traject. Er waren makkelijke en moeilijke tochten bij, en overal viel wel wat nieuws te ontdekken. Kortom, trein en GR, het is een praktische, milieu- en portemonneevriendelijke combinatie. Als hekkensluiter kiezen we voor een prachtig maar soms ook kuitenbijtend stukje GR 573 door de vallei van de Vesder. Aan stations hier geen gebrek.

De natuur wint altijd

Victor Hugo schreef over de vallei van de Vesder dat ze de "prachtigste vallei ter wereld is, soms een ravijn, dikwijls een tuin, altijd een paradijs". Nochtans lag de vallei toen al een paar eeuwen bezaaid met metaalsmelterijen en walserijen die gebruik maakten van de waterkracht van de rivier. Resten van dat pre-industriële verleden komen we tegen bij de 'Maca' in Basse Henne en het merkwaardige kasteeltje de la Fenderie bij Trooz.
Maar dat was voor de komst van de zinkfabrieken die de streek tot diep in de 20ste eeuw vergiftigden. De verontreinigde gebieden, zoals bij Angleur en Prayon, zijn er nog altijd, maar zoals we tijdens de tocht kunnen vaststellen herovert de natuur langzaam maar zeker haar rechten. Het frêle zinkviooltje staat symbool voor het immense aanpassingsvermogen van fauna en flora. Toch wonderlijk, als we van hoog boven Angleur zien hoe dichtbevolkt deze Luikse regio is. Ondertussen heeft ook de industrie zich herpakt. In de vallei zien we nog altijd verschillende fabriekscomplexen en zelfs een indrukwekkende steengroeve liggen. Alleen zijn de werkwijzen nu veel milieuvriendelijker dan vroeger.

Bedevaart, oorlog en mineraalwater

Langs een calvarieweg die al in 1771 op de Ferrariskaart aangeduid stond, bereiken we de kapel en de basiliek van Chèvremont. De plek is al van oudsher een bedevaartsoord, maar de populariteit piekte vooral in het begin van de 20ste eeuw. In 1923 kwamen hier op één dag, voor de kroning van een levensgroot Mariabeeld, 40 000 mensen naar boven. Een tiental jaren later moest Chèvremont echter buigen voor de concurrentie van het 15 km verder gelegen Banneux.
Door de strategische ligging vlakbij het Fort van Chaudfontaine werden basiliek en klooster in beide wereldoorlogen telkens grondig gebombardeerd. De kapel wist als bij wonder aan de vernielingen te ontsnappen. Dat was niet het geval voor het Fort dat bij het begin van WOI door een Duitse gelukstreffer in het kruitmagazijn explodeerde. Resultaat: 70 doden in één klap. Ze rusten op het militaire kerkhofje naast de ingang van het Fort.
Wat een contrast met de huizenhoge stapels blauwe en rode flessenbakken op de terreinen van mineraalwaterproducent Chaudfontaine. Mis vooral niet de smeedijzeren trapgang naar het afgeschafte stationnetje, vereeuwigd in één van Paul Delvaux's schilderijen, en de bijna achter het opvallende SourceOrama-gebouw verscholen warmwaterbronnen van het vroegere Grand Hôtel des Bains.

De duivel te slim af

Boven op een heuvelkam lopen we onder de Pont du Diable door. Niemand lijkt het hoe, waarom en wanneer van deze poort naar de Vesdervallei te kennen. Er is alleen een legende die vertelt dat op een dag de doorgang ingestort was zodat de bewoners van de achterliggende streek niet meer in de vallei raakten om er handel te drijven. De duivel bood aan om de brug in één nacht terug op te bouwen, uiteraard in ruil voor de ziel van het eerste wezen dat onder de nieuwe brug zou passeren. De rest van het verhaal laten we u graag zelf ontdekken... De duivel heeft zich alleszins niet meer laten zien, ook niet aan ons.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

De tocht volgt de wit-rode tekens van GR 573 en is beschreven in een Franstalige topogids.

Reis info

De stations van Angleur en Nessonvaux liggen op de lijn Luik - Verviers. De rit Luik - Angleur duurt 3 minuten, de rit Nessonvaux  - Luik 19 minuten.
De tocht passeert lang het station van Trooz, ideaal voor wie de afstand wat wil inkorten. De diehards kunnen doorlopen tot Pepinster waar het pad ook langs het station komt.
De stations van Angleur en Pepinster worden minstens om het uur bediend, zowel in de week als in het weekend. Voor Trooz en Nessonvaux geldt dat enkel in de week, in de weekends om de twee uren.

GR 129 Treinwandeltip Lobbes - Beignée (20 km)

 

Treinwandeltip Lobbes - Beignee GR 129Op Weg 2014-1: Groots verleden, rustig heden

Iets ten zuidwesten van Charleroi verkennen we een deel van de Sambervallei om dan door te steken naar de vallei van de Eau d'Heure. Dit is een heerlijke, soms wat pittige natuurwandeling, doorspekt met een flinke scheut cultuur. Voor elk wat wils.

Historisch Tudinië

Het lijkt een naam uit een Tolkienverhaal, maar bij ons bestaat Tudinië (la Thudinie) echt. Het is een streek die zich uitstrekt langs de Samber en die haar naam dankt aan haar hoofdplaats Thuin. Er valt heel wat te beleven in Tudinië, en dat begint al meteen in Lobbes waar we de tocht aanvatten. Tot de Franse Revolutie stond hier eeuwenlang een van de invloedrijkste abdijen van de westerse wereld. Het plaatsje hield er de bijnaam 'La Savante' (De Wijze) aan over. De Romaanse Sint-Ursmaruskerk gaat terug tot de Karolingische tijd (9de eeuw) en is daarmee wellicht de oudste kerk in België. En dan was het nog niet eens de hoofdkerk van de abdij...
Halfweg de tocht belanden we bij een andere gewezen abdij, die van Aulne. De wereld is klein, want net als Lobbes werd ook Aulne gesticht door Landelin, een bekeerde bandiet. Voorwaar een verrassende carrièrewending. Bij de ruïnes kunnen we een stevig ADA-biertje degusteren. Geestelijk vocht en geestelijke wijsheid gingen altijd goed samen, wie zijn wij om dat tegen te spreken?
Daarnaast heeft de streek ook een industrieel verleden. Midden uitgestrekte bossen stoten we op het gehucht Hourpes. Een wat surrealistisch aandoend kasteeltje en een rij arbeidershuisjes zijn alles wat overblijft van wat ooit één van Wallonië's grootste gietijzer- en cokesfabrieken was. De Engelse industrieel Bonehill en zijn nazaten betekenden voor de streek van Charleroi zowat hetzelfde als de Cockerills voor Luik. In 1926 kwam er een einde aan hun succesverhaal en 10 jaar later werden de installaties ontmanteld om in Ierland terug opgebouwd te worden. Delokalisatie avant la lettre.
En dan is er uiteraard nog de Samber zelf. Aan de overkant ligt Thuin. Het stadje met de hangende tuinen stond bekend als een levendig centrum van de binnenscheepvaart. De Samber was altijd een drukbevaren rivier, maar door jarenlang aanslepende herstellingswerken verderop in Frankrijk is het internationale waterverkeer er nu volledig stilgevallen.

Bosrijk Wallonië

Het rijke verleden van de streek komt vooral tijdens de eerste helft van de tocht aan bod, niet toevallig in en langs de Sambervallei. Maar ook de natuur is er in geslaagd haar rechten te behouden. De uitzichten over de grillig kronkelende rivier zijn soms bepaald indrukwekkend, en aan de uitgestrekte bossen van Waibes en Leernes lijkt maar geen einde te komen.
Bij Aulne verlaten we de Sambervallei en speelt de natuur de hoofdviool. In Wallonië betekent dat vooral bos. Het Bois du Prince, Bois de Gozée en het Bois de Marbaix... we hebben al voor minder door de bomen het bos niet meer gezien. Alleen bij Le Bout Là-Haut stappen we nog een tijd door open gebied en langs een paar stukjes verkeersweg, maar verder verbreken alleen nog bladgeritsel, krakende takken, vogels en beekjes de stilte. Bij Odrimont staan we terug bij het water, maar nu is het de Eau d'Heure, een zijriviertje van de Samber. Langs het snelstromende water bereiken we wat later Beignée.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

De tocht volgt van begin tot eind GR 129 (Dwars door België) en wordt beschreven in de Franstalige topogids over het deel Ronse - Dinant. Vanaf Aulne komt ook nog de GR 12 (Amsterdam - Parijs) het traject vervoegen.

Reis info

Het station van Lobbes ligt op de lijn Charleroi - Erquelinnes. In de week gaan er om het uur treinen, in het weekend om de twee uren. De rit vanuit Charleroi duurt 20 minuten. Op weekdagen kan de tocht 5,7 km ingekort worden door vanuit Hourpes te vertrekken. Hourpes ligt op dezelfde spoorlijn.
Het station van Beignée ligt op de lijn Couvin - Mariembourg - Charleroi. Er is enkel bediening in de week, met in de late namiddag om het uur een trein naar Charleroi. De rit duurt 13 minuten.
In het weekend kan teruggekeerd worden vanuit het station van Jamioulx, te bereiken door het traject net voor Odrimont (bij de rand van het Bois de Marbaix) te verlaten en links nog 900 m naar Jamioulx te stappen. Treinen om de twee uren, de rit duurt 8 minuten. Dit kan ook in de week met treinen om het uur.

GR 128 Treinwandeltip Bilzen - Tongeren (22,7 km)

 

Op Weg 2013-6: Over berg en dal

De enige Vlaamse provincie waar we met deze rubriek nog geen Trein-GR-spoor door trokken is Limburg. Met de Kempen, de Voerstreek, de fruitstreek en tal van GR's dachten we keuze zat te hebben. Maar de ijzeren sporen laten zich niet zomaar plooien naar al die toeristische trekpleisters. Uiteindelijk kwamen we terecht in een veel minder bekend, maar daarom niet minder interessant stukje Limburg.

Tussen Goede Steden

Zowel Bilzen als Tongeren zijn Goede Steden. Iedereen mag voor zichzelf invullen wat een stad goed maakt - een boeiend uitgaansleven, een groot shoppingcentrum, veel bezienswaardigheden - maar hier danken ze die titel aan het Prinsbisdom Luik waarbij ze van de vroege middeleeuwen tot eind 18de eeuw behoorden. De titel verleende de stad vrijheid, leverde een stem op in het bestuur van het Prinsbisdom en gaf recht op een versterkte stadsomwalling. Zowel Tongeren als Bilzen pronken tot op vandaag met het bijhorende symbool, de perroen. Het is een stenen zuil, bekroond met een rijksappel en kruis.

Van vochtig naar droog

Bilzen ligt pal op de overgang van de zanderige Kempen naar de vruchtbare Haspengouwse leemgronden. Het landschap tussen Bilzen en Tongeren wordt aangeduid als Vochtig Haspengouw. Dat heeft alles te maken met ondoordringbare kleilagen onder de leem. Die zorgen voor een hoge grondwaterspiegel, waardoor de regio vanouds goed bebost was. Vandaag zijn veel van die bossen verdwenen, maar wat overblijft wordt zorgvuldig gekoesterd. Een bosopzichter die enthousiast het wel en wee van de dassenburchten in de streek vertelt, maakt het er alleen maar boeiender op. We krijgen een aangename afwisseling van bos, weiden, akkers en boomgaarden onder de voeten geschoven. Zeker in de bloesemtijd zullen die laatste een feeëriek tintje geven aan de tocht.
Bij Tongeren verandert Vochtig in Droog Haspengouw. De ondergrond bestaat er uit waterdoorlatend krijt waardoor bossen en rivieren veel minder kansen krijgen. Hier beginnen de uitgestrekte open landbouwplateaus waarmee Haspengouw meestal geassocieerd wordt. Maar dat is voer voor een andere tocht.

Langs Demer en Jeker

Bij Berg, net voor Tongeren, klimmen we over de waterscheidingslijn tussen de Schelde- en de Maasbekkens. Al bij al varieert het reliëf tijdens de tocht slechts tussen 55 en 120 m, maar bij helder weer zorgt dat voor mooie zichten richting Maastricht en richting Luikse mijnterrils.
Bij het verlaten van Bilzen stoten we al meteen op de Demer en in Ketsingen passeren we op een paar honderd meter van de bron. Telkens we het bescheiden Demertje tegenkomen vertaalt zich dat in heerlijke wandelpassages. Aan de overkant van de waterscheidingslijn ontmoeten we bij Tongeren de Jeker, zowat het enige Vlaamse uitstapje van deze rivier die grotendeels onder de naam 'Geer' door Wallonië loopt, om uiteindelijk terug als Jeker uit te monden in de Maas bij Maastricht.

Van dorp tot dorp

Aan dorpjes en gehuchten onderweg geen gebrek: Hoeselt, Werm, Alt-Hoeselt, 's Herenelderen, Ketsingen, Berg, Blaar... Dat is er gemiddeld eentje om de 2 - 3 km. Het zijn overwegend landbouwkernen met soms indrukwekkende vierkantshoeves. Berg maakt zijn naam helemaal waar op het hoogste punt van de punt van de tocht, en in 's Herenelderen weet vooral de kasteelomgeving onze blikken naar zich toe te trekken.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

Deze 'Goede Stedentocht' op rustige en onverharde wandelpaden volgt GR 128, deels over het hoofdtraject en deels over een variant. De bewegwijzering bestaat uit wit-rode tekens, op de variant soms schuin wit doorstreept. De wandeling is van station tot station in beide richtingen beschreven in de eerste Treinstappergids. De gpx-track is vrij te downloaden op de groteroutepaden website.

Reis info

Bilzen en Tongeren liggen op de spoorlijn Hasselt - Luik. In het weekend gaan er om het uur treinen in beide richtingen. In de week ligt de frequentie op de spitsuren zelfs hoger.

GR 5A Treinwandeltip Wenduine - De Panne (59 km)

 

Op Weg 2013-5: Moet er nog zand zijn?

Met het GR 5A-pad is de kans groot dat we onze 70 km lange zandbak voortaan met andere ogen gaan bekijken. Zon hoeft voor ons zelfs niet, als er maar een stevige bries staat om het drukke massatoerisme helemaal weg te blazen. Extraatjes zoals een bio-peeling, een jodiumshot en een mooi bruin of rozig blozend tintje krijgen we er gratis bij.

Tussen Wenduine en De Panne vormen 60 km GR 5A (Wandelronde van Vlaanderen) het Belgische onderdeel van het meer dan 5000 km lange Europese Kustpad. Ideaal voor drie dagwandelingen met trein en kusttram.

Dag 1: Wenduine - Oostende (15 km)

Het klinkt raar, maar we duiken meteen het bos in. Op nauwelijks 500 m van de zee lopen we door één van de zeldzame stukjes bos die onze kust nog rijk is. Na De Haan met zijn wat deftige retro imago wordt de bosstrook wel erg smal. Dan maar het strand op. Dit is het rijk van Mong de Vos, ooit een geduchte strandjutter met wie het slecht afliep. Hoe zou hij gereageerd hebben op de frisgroene golfcourse die op slag een groot deel van zijn territorium inpalmde? Of op dat speciaal stukje strand dat bij wat zon plots vol ligt met massa's niets om het lijf hebbende zonneaanbidders?
Door en langs het mulle duinenzand nadert Oostende maar langzaam. Fort Napoleon weten we nog te verschalken, maar de havengeul lijkt onoverkomelijk Een overzet is nodig om ons zachtjes aan de weelderige boezem van de Koningin der Badsteden te drukken.

Dag 2: Oostende - Nieuwpoort (23 km)

Het Maria-Hendrikapark is een wat onverwachte groene oase midden in het drukke Oostende. Toch is het de perfecte link naar Leopold II, de man die Oostende tot ver buiten de landsgrenzen deed schitteren. De Koninklijke Stallen, de Koninklijke Gaanderij, de Wellington renbaan, het zijn enkele van de megalomane projecten die ons doen denken aan afgehakte handen en andere Congogruwelen.
Daarmee vergeleken is het stemmige O-L-V-Ter-Duinenkerkje een verademing. James Ensor ligt er begraven. Zijn verzet behoedde het kerkje voor de projectontwikkelaars. Ook Raversijde ontsnapte aan de bouwwoede. Door het Provinciaal Recreatiepark glippen we achter de Atlantic Wall door. Vanop de duinen zien we de kusttrams voorbij glijden. De passagiers mijmeren weg bij het langste ononderbroken zeezicht op de 69 km lange lijn.
Een eindeloze rij woonflats vormt een lange betonmuur tussen ons en de zee. Dit is Middelkerke. Tijd om de zinnen te verzetten, we trekken de Polders in. Het landschap loopt leeg en bij de Rattevallebrug zijn we de zee al bijna vergeten. Niet voor lang want de Ganzepoot is de commandopost die maar liefst 6 waterwegen - waaronder de IJzer - verzoent met de getijden van de Noordzee. Gerustgesteld komen we gelijk met de kusttram aan in Nieuwpoort-Stad.

Dag 3: Nieuwpoort - De Panne (22 km)

Als volleerde toeristen vergapen we ons aan het kleurenspektakel van de zeilen in de havengeul. Met laagtij doen we langs de waterlijn haasje-over met de golfbrekers tot we net voorbij Nieuwpoort-Bad de duinen ingestuurd worden. Wie een duin ziet als een hoop wit zand bekroond met een dotje helmgras, zal na deze tocht anders praten. Wij grasduinen in loopduinen, helmduinen, oude en nieuwe duinen, binnenduinen, pannen en dellen...
Mag er tenslotte nog een cultuurduintje bij? Van het al lang verdwenen dorp Ter Yde en de Spelleplekke gaat het bij Koksijde naar de al iets beter zichtbare ruïnes van de 12de-eeuwse Ter Duinen abdij. Erg zichtbaar, zelfs tot op vandaag, is het kunstenaarsdorp Sint-Idesbald, ooit het 'Latem-aan-zee'. Een stukje Artiestenpad toont de vissershuisjes waarin Paul Delvaux een tijd verbleef.
Die 60 km kust mogen voor ons gerust nog wat langer zijn. Iemand nog wat zand?

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

Het volledige traject is beschreven in de topogids GR 5A, Wandelronde van Vlaanderen. Er bestaat ook een aparte folder van het kustdeel van GR 5A.
De gpx-track is beschikbaar op de groteroutepaden website.

Reis info

Dag 1: met de trein heen en terug naar Oostende. 's Morgens de kusttram nemen tot halte Wenduine Sunparks. Dag 2: opnieuw met de trein naar Oostende. 's Avonds met de kusttram van Nieuwpoort-Stad terug naar Oostende. Dag 3: met de trein heen en terug naar De Panne (Adinkerke). Daar 's morgens de tram nemen richting Oostende tot halte Nieuwpoort-Stad. De wandeling eindigt aan de kruising van GR 5A met de Kerkstraat (N34). 100 m naar rechts ligt tramhalte De Panne Kerk. Een kort ritje brengt je naar De Panne station (Adinkerke).

GR 571 Treinwandeltips Trois-Ponts - Gouvy (34 km)

 

Treinwandeltip TroisPonts - GouvyOp Weg 2013-4: Hogerop langs de Salm

De Salm is zeker niet de meest spectaculaire Ardennenrivier, maar wat het kabbelende water in de loop der tijden van de streek gemaakt heeft, behoort tot het betere Belgische landschapswerk. Met drie stationnetjes op spoorlijn 42 en twee dagwandelingen op GR 571 kan je de Salmvallei makkelijk zelf ontdekken.

Dag 1: Trois-Ponts - Vielsalm (19 km)

Elf minuten, zolang duurt de treinrit tussen Vielsalm en Trois-Ponts. Het is tegelijk een mooi promofilmpje voor de streek. Een vallei, hellingen, een dorp, het ziet er verleidelijk en lieflijk uit. Maar over de hoogtemeters vertelt het filmpje weinig. Al goed dat we vooraf het hoogteprofiel van de tocht bekeken hebben. Zo weten we dat we ons aan een paar ferme kuitenbijters kunnen verwachten. Vanaf het stationnetje in Trois-Ponts volgen we als opwarmertje even het riviertje de Salm. Maar dan gaat het al vlug 200 m hoger. De streek komt op een paar plaatsen boven 500 m uit, maar vandaag blijven we daar mooi onder. Wat niet belet dat de zichten die zich onderweg presenteren meer dan de moeite waard zijn.
Mooie natuur is niet de enige troef van de streek. Bij Spineu tonen een monumentje en een paar indrukwekkende stukken geschut dat het er hier tijdens de Slag om de Ardennen warm aan toeging. Wanneer we bij Rochelinval helemaal terug de vallei ingedaald zijn, gaat het er gelukkig alweer vrediger aan toe. Een tot hotel omgebouwd klooster en een camping vertellen ons dat de streek vooral op toerisme mikt, maar op ons pad komen we alvast niemand tegen. We hebben het rijk voor ons alleen.
Bij Grand-Halleux zijn we meer dan halfweg. Vroeger had dit dorp nog een treinstation, maar dat staat er vandaag verkommerd bij. We trekken terug de valleiwand op. Nog heel wat vergezichten en dichte dennenbossen later staan we in Rencheux bij de N822, de baan Vielsalm - Lierneux. We hoeven deze weg alleen nog af te dalen om bij het meer en de kerk het centrum van Vielsalm te bereiken. Wie bij het treinstation moet zijn loopt nog even rechtdoor en neemt dan links een dalende weg.

Dag 2: Vielsalm - Gouvy (15 km)

Dat 1 begint met de trein, dag 2 eindigt ermee. Maar eerst de wandelschoenen aan. We mogen al meteen stevig omhoog. Vandaag zullen we wel enkele keren boven 500 m stijgen. Toch zullen de hoogteverschillen nu kleiner zijn want de bovenloop van de Salm is veel minder diep ingesneden dan de benedenloop.
Eigenlijk mogen we stroomopwaarts van Vielsalm niet meer over de Salm spreken. Het riviertje wordt hier de Glain genoemd, de oorspronkelijke naam. Ondanks dat passeren we toch het plaatsje Salmchâteau... Hier stond ooit het kasteel van de graven van Salm. Het is een stemmig dorpje dat niet alleen ons, maar ook Victor Hugo wist te bekoren.
Langs een kruisweg stijgen we definitief de vallei uit. Voorbij het piepkleine gehuchtje Cierreux gaat het over een open landbouwplateau en door uitgestrekte bossen naar Gouvy. Bij St-Martin steken we een laatste keer de tot een beekje verschrompelde Glain over. De liefhebbers kunnen nog even de kruisweg volgen tot bij de kapel St-Martin.
De tocht eindigt in Gouvy, het laatste Belgische treinstation voor het Groothertogdom. Wij sporen terug naar Vielsalm. Dankzij de trein hebben we in twee dagen vlot een mooi stukje Ardennen ontdekt.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

We overnachtten in Vielsalm. De twee tochten volgen de wit-rode tekens van GR 571 tussen Trois-Ponts en Gouvy en staan volledig beschreven in de Franstalige topogids GR 571 Vallées des Légendes (Amblève - Salm - Lienne).
De gpx-track is beschikbaar op de website grsentiers.org.

Reis info

Voor deze twee tochten maken we gebruik van de treinstations Trois-Ponts, Vielsalm en Gouvy, gelegen op spoorlijn 42 Liers - Liège - Luxembourg. Er rijden  om de twee uren treinen in beide richtingen (sinds begin 2021 om het uur). De twee ritten Vielsalm - Trois-Ponts en Gouvy - Vielsalm duren telkens ongeveer 11 minuten. De treinrit Vielsalm - Liège duurt ruim een uur.

GR Treinwandeltip Herentals - Geel (20 km)

 

Op Weg 2013-3: Een stukje Antwerpse Kempen

Pas in 2012 veroverde Herentals zich een plaatsje op de GR-wandelkaarten, maar het deed dat meteen in stijl. Het stadje nestelde zich pal op de beroemde GR 5 en werd daardoor ook nog eens de draaispil van de splinternieuwe Streek-GR Kempen. In logistiek jargon klinkt het zo: Herentals is nu een belangrijke hub in het GR-netwerk.

Een hub moet vlot bereikbaar zijn, wat op zijn minst de aanwezigheid van een treinstation veronderstelt. Een hub moet ook een kwalitatief aanbod hebben, en daarmee kan Herentals meteen uitpakken: er liggen vanuit het station maar liefst drie hapklare treinwandelingen klaar. Eentje vertrekt en eindigt in Herentals zelf, makkelijker kan het niet. Het is een Dagstapper van 23 of 21 km, die je langs Grobbendonk, Vorselaar en Poederlee voert, gebruik makend van zowel GR 5 als Streek-GR Kempen. Een tweede volgt Streek-GR Kempen van Herentals tot Tielen over een afstand van 25 km. Van Tielen spoor je in nog geen 10 minuten vlot terug naar Herentals. Deze tocht is opgenomen in de nieuwe Stationsstappergids. En tenslotte is er nog een geel-rood bewegwijzerd verbindingspad tussen Herentals en Geel. Van de drie is dit de minst bekende tocht en precies daarom besloten we deze op het terrein uit te testen.

We hebben niet meteen door waarom er in Herentals nogal wat jong volk van de trein stapt. Pas wanneer we ze in groep de bus naar Lichtaard zien bestormen valt onze Euro. Bobbejaanland, dat we daar niet aan gedacht hebben! Zelf gaan we er ook naartoe, maar dan te voet, en langs grotendeels onverharde wandelpaden. De Kleine Nete is nooit ver weg, dennenbossen en een pracht van een ven tonen ons een mooi stukje Antwerpse Kempen. Hoeveel kunnen er vertellen dat ze zo naar Bobbejaanland gelopen zijn?
Bij het pretpark doorkruisen we een villawijk waar het net is alsof je naast de speelplaats van een school woont. Alleen is het hier zonder onderbreking speeltijd van 's morgens tot 's avonds...

Het tweede deel van de tocht ziet er totaal anders uit. We doorkruisen een uitgestrekte, open landbouwstreek met als afwisseling een stukje Kleine Nete (al of niet met kajakkers), een windmolen in werking (dankzij het vet van de lies van 't varken) en een stuk kanaal Bocholt - Herentals.

Na 20 km staan we voor het treinstation van Geel. We hebben de verbinding gemaakt tussen enerzijds GR 5 en Streek-GR Kempen in Herentals, en anderzijds GR 561 (Kempen - Maaspad) dat langs Geel loopt. Zo zie je maar dat het ook tussen GR-paden in, de moeite waard kan zijn om te wandelen. En met de trein is het nog makkelijk te organiseren ook.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

De verbindingsroute Herentals - Geel is geel-rood bewegwijzerd en wordt volledig van station tot station beschreven in de topogids GR 565 / Streek-GR Kempen.
De tocht Herentals - Tielen is eveneens geel-rood bewegwijzerd en terug te vinden in dezelfde topogids. Daarnaast is de tocht ook beschreven (in 2 richtingen) in de Stationsstappergids.
De Dagstapper is gedeeltelijk wit-rood (GR 5), geel-rood (Streek-GR Kempen) en niet bewegwijzerd. De beschrijving is terug te vinden in de Dagstapper 2 Antwerpen.
De gpx-tracks van de drie tochten zijn vrij beschikbaar op de groteroutepaden website.

Reis info

Herentals is met de trein altijd minstens om het uur te bereiken. Tielen ligt op de lijn Turnhout - Herentals en wordt om het uur bediend. Hetzelfde geldt voor Geel, op de lijn Mol - Herentals.

Welkom op walkitech.be

Verken je graag je eigen land al stappend?
Wandel je daarbij regelmatig langs GR-routes?
Doe je dat liefst met gebruikmaking van het openbaar vervoer?
En zet je ook wel eens je smartphone / tablet in om de gpx-track van je tocht te volgen?
Dan heeft deze WalkiTech website altijd wel iets dat je zal interesseren

Walkitech op stap

  • Onze e-Stappers zijn elektronische wandelgidsen, volledig gedocumenteerde gpx-tracks waarbij je niet langer aparte wandelboeken, brochures of pdf-bestanden nodig hebt om te weten wat er onderweg zoal te zien en te beleven valt. Alle info die je nodig hebt zit in je smartphone/tablet en is beschikbaar via wandelapps zoals OsmAnd, ViewRanger, Locus Maps, Komoot en andere. (e-STAPPERs)
  • Onder de rubriek GR Wandelroutes Wallonië publiceren we verslagen over onze tochten op verschillende Waalse GR-routes. (GR Wandelroutes Wallonië)
  • In onze BLOG berichten we over wat ons als wandelaars bezig houdt en interesseert. (BLOG)
  • Tot enkele jaren geleden publiceerden we in het Groteroutepaden tijdschrift Op Weg regelmatig artikels over GR-trein, GR-bus en GR algemene wandeltips (Op Weg tips)

 

Logo1 100

Nieuwsbrief

De Nieuwsbrief informeert je over nieuwe inhoud op de website.

Schakel het javascript in om dit formulier te verzenden

 
 
 
Deze website gebruikt cookies. Sommige zijn noodzakelijk voor de werking van de website, andere helpen om de werking van de website te verbeteren en om bezoekers een betere surfervaring te bezorgen. Je kunt zelf beslissen of je cookies toelaat of niet. Bij weigering zou het kunnen dat niet alle mogelijkheden van de website functioneren.