Op Weg: reeks GR-Buswandeltips

 

Op weg 2016-1: Slingerende veldwegen

wandeletappe Grez-Doiceau - Jodoigne (18,5 km) op GR 579

Op Weg 2015-5: Een bron wordt rivier

3 wandeletappes tussen Aarlen en Florenville (73,6 km) op GR 16

Op Weg 2015-4: Nog een stukje fruit?

wandeletappe Gelinden - Sint-Truiden (18,2 km) op GR 564

Op Weg 2015-3: Een stukje Viroinval

wandeletappe Nismes - Treignes - Mazée (16,9 of 23,3 km) op GR 125

Op Weg 2015-2: Kronkelen met de Leie

wandeletappe Sint-Martens-Latem - Gent (20,5 km of 25,5 km) op GR 128

Op Weg 2015-1: Door het Waalse Scheldeland

wandeletappe Estaimbourg - Doornik (19,6 km) op GR 123

Op Weg 2014-6: Zelfs een pier overleeft hier niet

wandeletappes Turnhout - Ravels en Ravels - Poppel (45 km) op Streek-GR Kempen

Op Weg 2014-5: De langste klim

wandeletappe Eupen - Botrange (22,4 km) op GR 573

Op Weg 2014-4: De stad in

wandeletappe Brussegem - Brussel (17,8 km) op GR 126

 

GR 16 Buswandeltips Arlon - Florenville (73,6 km)

 

IMG 3793Op Weg 2015-5: Een bron wordt rivier

In drie etappes volgen we de Semois van de bron in Arlon tot Florenville. Het traject via GR 16 balanceert op de rand van de Ardennen en Belgisch Lotharingen. Geniet van de rustige Gaumestreek met haar typische dorpen, bewonder de eerste meanders van de rivier, en probeer nog voor Florenville al niet te staan duizelen op een rotspunt hoog boven het water.

Aarlen - Etalle (23,3 km)

Een wat boven de streek uitrijzende heuvel en een waterbron (die van de Semois), meer had Arlon niet nodig om nog voor de Romeinse tijd uit te groeien tot een belangrijke nederzetting. Samen met Tongeren en Tournai is dit een van de oudste steden van België. We zoeken de Romeinse reiziger op die zich laaft aan de bron en volgen dan het prille beekje zo goed en zo kwaad als het kan door het stadsweefsel. Eenmaal daarbuiten kunnen we bij Viville nog eens terugblikken op de stad, maar de Semois zijn we voor lange tijd kwijt... tot we haar terugvinden bij een vroegere Romeinse heirweg. Die brengt ons in bijna kaarsrechte lijn naar Etalle, het eindpunt van de eerste etappe. Kunnen we de Semois hier nog een uit de kluiten gewassen beek noemen, of is het al een klein riviertje?

Etalle - Jamoigne (25,9 km)

In Etalle vertelt een infobord over het buitensporig geweld van de Duitsers tegen de burgerbevolking in augustus 2014. Later passeren we een militaire begraafplaats waar meer dan 800 Franse en Duitse soldaten samen rusten. Allemaal slachtoffers van één dag verbeten strijd om het naburige dorp Bellefontaine. De Fransen wonnen die slag, maar door een gelijktijdige nederlaag, nauwelijks een 10-tal km noordelijker, werd het een pyrrusoverwinning. In deze grensstreek is men ook vandaag de verschrikkingen van de oorlog nog lang niet vergeten. Veel vrediger tijdens deze etappe is het weidse zicht op de eerste Semoismeanders tussne Breuvanne en Termes. De Pont Charreau met zijn waterspuwers in de vorm van leeuwenkoppen is een bezienswaardigheid, net als het ongewone zicht van de "usoirs" die het straatbeeld in de Gaumedorpen bepalen. In Jamoigne  kunnen we niet meer twijfelen, de Semois is nu toch wel echt een rivier geworden.

Jamoigne - Florenville (24,4 km)

De brede, redelijk vlakke en open vallei waarin de Semois tot nu toe verder kroop, vernauwt tot een dichtbeboste gleuf tussen alsmaar steilere hellingen. De Vierre, een zijriviertje dat we even volgen tot bij een stuwdam, toont al vlug dat het gedaan is met het langzaam golvende reliëf van de twee vorige tochten. Bij de Pont Saint-Nicholas in Chiny kunnen we nog even rusten, en dan stijgt het langs de Eekhoornrots tot even boven 400 m hoogte, waarna we uitkomen bij het al behoorlijk indrukwekkende uitzichtpunt Pinco. Bij Lacuisine staan we terug op het niveau van de Semois. Het dorp is niet het culinaire mekka dat de naam laat vermoeden. Martué is dan weer een typisch Gaumedorp. Nog een langgerekte stijger en we bereiken Florenville. De Semois zal nu ten volle haar reputatie van "Koningin der Meanders" beginnen waarmaken.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

De drie wandeletappes volgen het GR 16-pad dat volledig beschreven is in de gelijknamige topogids Sentier de la Semois. Te koop in de GR webshop.

Reisinfo

Alle begin- en eindpunten van de 3 wandeletappes zijn te bereiken met TEC buslijn 22 (Florenville - Arlon). In Arlon stopt de bus aan het treinstation, in Florenville liggen trein- en busstation ruim 2 km van elkaar.
Elke tocht kan als een alleenstaande dagactiviteit georganiseerd worden (parkeer de wagen bij start- of eindpunt en rij met de bus naar het andere punt). Wie logeert in één van de etappepunten kan de tochten ook tot een 2- of 3-daagse combineren. Gebruik de bus om je telkens van en naar je logeerplaats te brengen.
Consulteer www.infotech.be voor de uurregeling.
Voor meer info over deze wandelingen zie de etappeverslagen bij GR 16.

GR 579 Buswandeltip Grez-Doiceau - Jodoigne (16,6 km)

 

Slingerende veldwegenOp Weg 2016-1: Slingerende veldwegen

Als laatste buswandeltip in een rij van tien zoeken we de golvende akkers van Waals-Brabant op. Sierlijk kronkelende veldwegen rijgen imposante vierkanthoeves, dorpen en gehuchten aan elkaar. Een mooie en ontspannende afsluiter in een streek waar we nooit zouden komen als de wit-rode GR-streepjes ons niet gelokt hadden.

Rust en uitgestrektheid

Het aantrekkelijke van deze wandeling ligt vooral in de weidse openheid van de streek en de mooie veldwegen die er zich als serpentines door slingeren. Reken er niet op veel volk tegen te komen. Toerisme stelt in deze contreien weinig of niets voor. We lopen er alleen met door de wind gejaagde wolken, wat onverschillig toekijkende koeien en af en toe een enorme boerderij. Het is die uitgestrekte leegte die de gedachten de vrije loop geeft en tot rust doet komen. De tocht deint langzaam op en neer als op de brede golven van een wiegende oceaan.

Sint-Joris en de draak

We vertrekken niet pal op de GR-route. Vanuit Grez-Doiceau is het nog zo'n 1,9 km stappen voor we de GR-tekens midden in de velden oppikken. Het loont de moeite om even rond te hangen in het dorp dat beheerst wordt door de Sint-Joriskerk. In het centrum staat alles in het teken van deze Saint-Georges. Ook horeca, handelszaken en tal van verenigingen zijn naar hem genoemd. Ieder jaar in april wordt de man uitgebreid gevierd. Hoogtepunt is een religieuze stoet, gevolgd door het gevecht met de draak onder toezicht van Werner de Grez, zijn gemalin en tal van nobelen. Als historische figuur vergezelde Werner de Grez Godfried van Bouillon op kruisvaart en stierf daar een paar dagen na hem. De processie wortelt in een eeuwenoude traditie en lokt jaarlijks duizenden toeschouwers.

Marktstadje Jodoigne

We eindigen de tocht in Jodoigne, een stadje dat al eeuwenlang op een hoogte langs de Grote Gete genesteld ligt, ergens tussen Brussel, Leuven en Luik. Vanuit de velden zien we het al van ver liggen. Het traject leidt ons kriskras door het plaatsje. In het centrum zijn nog tal van pittoreske hoekjes en smalle kronkelende straatjes te vinden. De naam van zo'n volkswijk, La Gadale, verwijst naar een heks die er vroeger zou gewoond hebben. Maar Jodoigne heeft ook zijn grote monumenten. De Romaanse Saint-Médardkerk die dateert uit de 12de en 13de eeuw behoort tot het belangrijkste cultureel erfgoed van de Waalse regio. Het classicistische Kasteel Pastur, gelegen in een tuin midden in de stad doet nu dienst als gemeentehuis. En dan is er ook nog de recent gerestaureerde Onze-Lieve-Vrouwkapel op de Grote Markt met gedraaide torenspits en gebouwd met de typische Gobertangesteen. Het is door die steen dat de streek ook wel eens 'het witte land' genoemd wordt.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

De tocht volgt GR 579 (Brussel - Luik) over 16,6 km. Een aanlooproute van 1,9 km vanuit Grez-Doiceau naar het GR-pad brengt de totale afstand op 18,5 km. De tocht wordt volledig beschreven in de gelijknamige (Franstalige) topogids. Te koop in de GR-webshop.

Reis info

Begin- en eindpunt van de wandeling zijn verbonden door TEC buslijn 23 (Jodoigne - Waver). Best parkeer je de wagen in Jodoigne waar je de bus opstapt naar Grez-Doiceau. 's Morgens vertrekt er altijd een bus rond 10u (ook vakanties en weekends). Vertrek aan de haltes Gare d'Autobus, Centre Administratif of Place de la Victoire waar de tocht eindigt. In de buurt van de eerste twee haltes is er ruim parkeergelegenheid. De rit naar Grez-Doiceau (Place Communale) duurt 25 minuten. Consulteer www.infotec.be voor de exacte uurregeling.
Voor meer info over deze wandeling, zie de etappeverslagen van GR 579 in de rubriek GR-s in Wallonië (in voorbereiding).

GR 564 Buswandeltip Gelinden - Sint-Truiden (18,2 km)

 

Gelinden - Sint-Truiden buswandelingOp Weg 2015-4: Nog een stukje fruit?

Deze wandeling situeert zich helemaal in de fruitstreek. In de bloesemtijd levert dat gegarandeerd feeërieke en romantische beelden op, maar ook de rest van de lente en de zomer blijft dit stukje Haspengouw de ideale bestemming voor een altijd aangename staptocht.

Natuur en landbouw

Haspengouw staat al van oudsher bekend als een vruchtbaar landbouwgebied. Het stukje dat we vandaag doorkruisen is daar geen uitzondering op. Hier overheerst de fruitteelt en dat heeft vooral te maken met het sterk glooiend karakter van de streek. Het reliëf maakt het moeilijk om grote akkers te bewerken en ook de bodemerosie op de hellingen is een probleem. Vandaar de vele fruitboomaanplantingen, vroeger hoogstam, nu al lange tijd vrijwel uitsluitend laagstam. We spotten onderweg vooral peren, appelen en kersen, maar ook velden met aardbeien.
In de arbeidsintensieve fruitteelt is altijd wel iets te doen. Op verschillende plaatsen kruipen tractoren door de bomenrijen, of zijn mensen in de weer. Op de aardbeivelden is het oogsttijd en hardwerkende sikhs zijn alomtegenwoordig. Al sinds de jaren 1980 vonden ze in grote aantallen de weg naar Zuid-Limburg om er bij de fruitboeren aan de slag te gaan. Een groot deel van de welvaart die de fruitteelt met zich meebrengt is aan hen te danken.

Kleurenpalet

Tussen de fruitgaarden liggen ook heel wat akkers met andere gewassen, vooral granen. De geel en groen wiegende velden zijn een lust voor het oog. Het is bij deze akkers dat we merken hoe natuur en landbouw weer beter samengaan dan vroeger. Grasranden en wallen rond de velden houden de bodemerosie tegen en toveren in de lente en de zomer prachtige tapijten van vooral moederkruid en fluitenkruid tevoorschijn. Klaprozen en zelfs een zeldzame korenbloem zorgen voor variatie in het kleurenpalet. In hegkanten en randen van holle wegen bloeien vlier, hondsroos, haagwinde en braamstruiken. Boterbloemen, paardenbloemen, klaver, weegbree, ooievaarsbek, madeliefjes, margrieten en nog vele andere soorten doen 'onkruid' klinken als een lelijk scheldwoord.

Van dorp naar stad

De tocht vertrekt in Gelinden, een deelgemeente van Sint-Truiden. Onderweg lopen we ook door Mielen-boven-Aalst, Kerkom-bij-Sint-Truiden en het gehucht Bevingen. Met uitzondering van Mielen-boven-Aalst dat bij Gingelom hoort, blijven we op grondgebied Sint-Truiden. In deze dorpen draait bijna alles rond de landbouw. Opvallend is dat we buiten de dorpskernen weinig of geen verspreide bebouwing opmerken. Zou het kunnen dat de vruchtbare landbouwgrond hier te kostbaar is om zomaar te verkavelen?
Wie markante cultuurhistorische bezienswaardigheden zoekt zal tijdens deze tocht op zijn honger blijven zitten, tenzij we een tweetal dorpscafés ook in die categorie plaatsen. Maar niet getreurd, wie zich na aankomst in Sint-Truiden nog fit genoeg voelt, vindt daar met het belfort, het begijnhof en de abdij nog stof genoeg om zich in te verdiepen. Genieten van een Adelardus of een Kerckomse triple als afsluiter op een terras op de markt kan natuurlijk ook.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

De wandeling volgt van start tot einde de Streek-GR Haspengouw. Van Gelinden tot voorbij Kerkom-bij-Sint-Truiden valt het traject ook samen met GR 564. De wandelkaart van de Streek-GR Haspengouw is te verkrijgen in de webshop van groteroutepaden.be.

Reis info

Belbus 734 (Sint-Truiden - Heers) rijdt op minder dan 15 minuten van het treinstation in Sint-Truiden naar de halte Gelinden Gemeentehuis waar de wandeling start. De tocht eindigt bij het station. De belbus moet vooraf gereserveerd worden bij de belbuscentrale Limburg. Er is geen verschil in prijs tussen een rit met de belbus en een gewone lijnbus. Voor meer info, zie www.delijn.be/nl/belbus/limburg.html.

GR 125 Buswandeltip Nismes - Treignes - Mazée (16,9 - 23,3 km)

 

TreignesOp Weg 2015-3: Een stukje Viroinval

Met de Viroin als leidraad balanceren we op de rand van de Kalksteenribbel en de Ardennenbossen. We ontdekken één van de merkwaardigste natuurverschijnselen in ons landje, de Fondry des Chiens, en lopen door één van de mooiste dorpen van Wallonië.

Dolines, orchideeën en vlinders

Nismes is de hoofdplaats van de fusiegemeente Viroinval die een achttal dorpen in de streek groepeert. Tijdens de tocht doen we er vijf aan, waaronder 'één van de mooiste dorpen van Wallonië'. Nismes zelf is ook niet te onderschatten. Gelegen aan de Eau Noire is het pittoreske centrum een verkenning meer dan waard. Maar bovenal is de plaats bekend voor zijn natuurreservaten en unieke geologische natuurverschijnselen. Nismes ligt midden in de Calestienne, ook wel de Kalsteenribbel genoemd. De tocht voert ons langs de schrale kalkgraslanden, een van de weinige plaatsen in België waar nog wilde orchideeën groeien en waar het krioelt van de vlinders. De Fondry des Chiens is een doline, een diepe verzakking, lang geleden veroorzaakt door de instorting van ondergrondse holtes, en verder vorm gegeven door ijzerertsontginning. We kijken neer op een miniberglandschapje dat niet mis zou staan in een ruige alpenstreek.

Zin in een retro treinrit?

De wit-rode streepjes sturen ons naar de andere kant van de N99. Het traject begint weer langzaam te stijgen en trekt de Ardense bossen in. Het pad golft op en neer door enkele beekvalleitjes en bereikt dan een plaats die op de kaart Berono heet. We staan op zo'n 300 m hoogte, het hoogste punt van de tocht. Dalend langs het mooie Ri Damiervalleitje bereiken we de bosrand en lopen we naar Olloy-sur-Viroin. Mooie zichten te koop onderweg. In Olloy kruisen we de Spoorweg der Drie Valleien. De lijn liep vroeger van Mariembourg over Treignes naar Frankrijk, en wordt nu door vrijwilligers uitgebaat als een toeristische attractie. Wie dat wil kan de wandeltocht combineren met een retro ritje in een oud treinstel, getrokken door een stoomlocomotief, of in een dieselrijtuig. Het is eens wat anders dan een gewone bus of trein...

Fondry des ChiensVan dorp naar dorp

In Olloy ontmoeten we de Viroin en die volgen we naar Vierves-sur-Viroin, een van de mooiste dorpen van Wallonië. De kronkelende rivier begint aan de samenvloeiing van de Eau Blanche en de Eau Noire, ergens tussen Nismes en Dourbes, om dan voorbij Treignes in Frankrijk uit te monden in de Maas. In Vierves steken we de Viroin over, stijgen wat en volgen weer de valleiflank. Een prachtige veldweg eindigt op de N99 waarlangs we het centrum van Treignes bereiken. Dit dorp telt maar liefst vier musea, een merkwaardige prestatie voor een plaatsje met amper 700 inwoners. Eén ervan is het treinmuseum waar ook het station ligt van waaruit we met de toeristentrein kunnen terugkeren. De langstappers hebben nog zo'n 6,5 km voor de boeg tot Mazée, het laatste dorp voor de Franse grens.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

De wandeling volgt de wit-rode tekens van GR 125 'Ronde tussen Samber en Maas'. Het traject maakt tegelijk deel uit van de 'Grande Traversée de la Forêt du Pays de Chimay' (GTFPC). Van beide routes bestaan topogidsen, te verkrijgen in de GR-webshop.

Reis info

Bus 60/3 verbindt Nismes met Mazée en passeert langs Treignes zodat de tocht ook daar kan beëindigd worden. De rit duurt 15 à 20 minuten. In de week kan de bus tot rond 17u30 genomen worden in Mazée (of Treignes), richting Nismes. Op zaterdagen geldt een beperkte dienstregeling, op zondag rijdt de bus niet. Raadpleeg de dienstregeling op www.infotec.be.
Een alternatief voor de bus is de toeristische Stoomtrein der Drie Valleien. Die heeft haltes in onder andere Nismes en Treignes. Op zondag is deze trein de enige verbinding.

GR 128 Buswandeltip Sint-Martens-Latem - Gent (20,5 - 25,5 km)

 

Gent centrumOp Weg 2015-2: Kronkelen met de Leie

De Leie bracht Oost-Vlaanderen goud en roem en bepaalt mee het unieke uitzicht en de sfeer van de Gentse binnenstad. We kronkelen mee met de laatste 20 km van de rivier voor die zich oplost in de Schelde.

Meersen en villa's

We starten de wandeling bij wat toch een van de meest mondaine plaatsen in Oost-Vlaanderen moet zijn: de Latem Golf Club. De weg die ons naar de Leie brengt toont een staalkaart van de meest uiteenlopende bouwstijlen, die vooral in grootte met elkaar wedijveren. Stilaan duiken tussen de landhuizen de Latemse meersen op, laaggelegen vochtige gebieden waarover de rivier zich ooit een weg zocht. Het laatste stukje zompig pad leidt naar de oever die we volgen tot aan het voetveer van Baarle. Opvallend is dat bijna altijd één of beide oevers bebouwd zijn en dat verschillende woningen ook hun privé-aanlegsteiger hebben. Dat heeft veel te maken met de afwezigheid van de beroepsscheepvaart die vanaf Deinze via een aantal verbindingskanalen dit kronkelende stuk Leie kan vermijden. De druk op wat nog rest van de natuurgebieden in de meersen is groot. Er wordt voortdurend bijgebouwd.

Goud en roem

Vroeger stond de Leie bekend als de Gouden Rivier. 'Goud' sloeg zowel op de kleur van het water als op de opbrengsten van het vlasroten. Maar die activiteit bracht niet alleen goud, ze veroorzaakte ook zware milieuschade waardoor ze uiteindelijk vanaf 1943 volledig verboden werd. Vandaag zijn bijna alle sporen van het vlasroten uitgewist. Alleen de oude vlasfabriek die onderweg opduikt is nog een relict uit die vroegere tijden.
Afsnee LeieWie wel nog van die 'gouden' reputatie konden genieten waren de Gentse kunstenaars die rond 1900 de streek ontdekten als een oase van natuurschoon en rust. Ze ontvluchtten het woelige stadsleven en vonden aan de Leie inspiratie voor tal van nieuwe kunststromingen. Sindsdien is de Latemse School, met namen als Georges Minne (rust op het kerkhofje bij de kerk van Sint-Martens-Latem), Emiel Claus, Albert Servaes en Constant Permeke, wereldwijd bekend. Wat die kunstenaars niet konden vermoeden is dat hun 'publiciteit' voor de streek een volksverhuizing van begoede burgers op gang trok die zich allemaal een stukje van dat 'natuurschoon' wilden toe-eigenen. De kleine dorpjes en gehuchten van weleer zijn uitgegroeid tot een bijna ononderbroken aaneenschakeling van exclusieve villawijken. Dat belet niet dat er tijdens de tocht via Drongen en Afsnee nog heel wat pittoreske plaatsjes en zichten langs de rivier te bewonderen zijn.

Sightseeing in de stad

Bij het sport- en recreatiecentrum De Blaarmeersen voert de Leie ons Gent in. Wie het na bijna 21 km stappen welletjes vindt kan via de Europabrug of de Koning Albertbrug vlot het Sint-Pietersstation bereiken. Wie nog wat langer wil genieten volgt verder de Leie naar de binnenstad en de geslaagde combinatie van water, historische gebouwen en moderne architectuur. Met tram of bus bereik je makkelijk het Sint-Pietersstation of het Station Gent-Dampoort. Zelf kregen we er maar niet genoeg van en lieten we ons helemaal tot aan Dampoort op sleeptouw nemen door de wit-rode tekens.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

De wandeling volgt de wit-rode tekens van de GR 128 Vlaanderenroute. Het traject wordt gedetailleerd beschreven in de gelijknamige, vorig jaar heruitgegeven topogids. Te verkrijgen in de GR-webshop.

Reis info

Bus 34 (Wetteren - De Pinte) rijdt van Gent-Dampoort station in 40 minuten naar de halte Sint-Martens-Latem Golflaan. Deze bus stopt ook aan het Gent Sint-Pieters station. De rijtijd is dan nog 25 minuten. Raadpleeg de dienstregeling van bus 34 op www.delijn.be.

GR 123 Buswandeltip Estaimbourg - Doornik (19,6 km)

 

Buswandeltip Estaimbourg - DoornikOp Weg 2015-1: Door het Waalse Scheldeland

We bekijken de Schelde eens van Waalse kant. Na een ommetje langs een heuse 'berg', komen we aan in zoniet de oudste, dan toch een van de boeiendste kunststeden van het land: Doornik.

La plaine de l'Escaut

Estaimbourg met zijn Kasteel van Bourgogne en omliggend wandelpark ziet er verleidelijk uit, maar we verlaten al meteen het centrum om ons te verliezen in een zo goed als lege groenbruine landbouwvlakte. In de verte steekt de met vier hoektorentjes omzoomde kerkspits van Pecq boven de bomen uit. Voorbij het dorp komen we door de waterrijke beemden terecht bij de architect van dit landschap, de Schelde, die eeuwenlang deze vlakte polijstte en bevruchtte. Alleen hebben ze het hier niet meer over de Schelde, wel over l'Escaut. Aan de overkant van de rivier volgen we op de dijk het graspad tussen de bomenrij die sloom langs het waterlint naar de horizon golft. We wijken even af en worden verrast door een oude rivierarm waarlangs de natuur vrij spel kreeg. Daarop voert het traject terug de velden in. We passeren langs Obigies, een sluimerend landbouwersdorpje dat ieder jaar in mei kleurrijk opbloeit met het Fête du Géranium.

Mont-Saint-Aubert

Al van bij de Schelde onderscheiden we in de verte de Mont-Saint-Aubert. Deze 146 m hoge heuvel staat ook bekend als de Mont de la Trinité, vanwege de bedevaarten die er sinds de 14de eeuw naar boven trokken. De traditie leeft verder in de Marche à Bâton die elk jaar op Paasmaandag vanuit Kain duizenden wandelaars op de been brengt. Wij benaderen de Mont-Saint-Aubert vanuit Obigies. Vanaf het langzaam stijgend traject krijgen we al snel mooie uitzichten over de Scheldevlakte. Op een smal bebost paadje wordt het even wat harder kuitenbijten om dan langs de Chemin des Poètes de top te bereiken. Daar wacht ons een uniek panorama over de streek met in de verte de vijf klokkentorens van Doornik. Boven is er voldoende gelegenheid om bij een stevige hap en een flinke slok terug op krachten te komen. De afdaling mag er ook best zijn. Die voert eerst door bos om wat lager terug de blik te openen op de glooiende akkers. Het kerktorentje boven op de berg wordt met iedere stap terug wat kleiner.

Langs de Schelde Doornik in

Via Kain bereiken we bij de brug onder de E42 weer de Schelde. We volgen het jaagpad voorbij de sluis van Kain en lopen op Doornik af, de stad die met Tongeren wedijvert om de titel 'oudste van het land'. Het pad brengt ons bij de Gatenbrug (Pont des Trous), één van de oudste nog bestaande waterpoorten in Europa. De poort maakte deel uit van de stadsmuren en kon afgesloten worden met valhekken. Tijdens de Honderdjarige Oorlog bracht ze in 1340 de Engelse koning Edward III tot staan, toen die gesteund door Vlaamse troepen tevergeefs met ramschepen probeerde de poort te forceren. Het voorbije decennium slaagde Doornik er in de Scheldekaaien om te vormen tot een aangename wandelesplanade. Bij de Pont Notre-Dame steken we de rivier over en bereiken we langs de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal en het Belfort het centrum. Beide gebouwen staan samen met de Gatenbrug op de UNESCO werelderfgoedlijst. Op zich zegt dat al genoeg over het rijk cultuurhistorisch patrimonium van de stad. Doornik bezoeken is bladeren in een lijvig geschiedenisboek dat ruim 18 eeuwen beslaat.

Luc Verdegem

Steekkaart

Route en bewegwijzering

De wandeling volgt de wit-rode tekens van GR 122 en GR 123 die op dit traject tussen Estaimbourg en Doornik volledig samenvallen. Het traject wordt gedetailleerd beschreven in de topogids GR 123 Tour du Hainaut occidental. Te verkrijgen in de GR-webshop.

Reis info

TEC bus 2 (Tournai - Mouscron/Moeskroen) rijdt in 25 minuten van Tournai Gare naar Estaimbourg Place. Door nog 5 minuten door te rijden tot Pecq Place wordt de tocht 2 km korter. De bus rijdt in de week ongeveer om het uur, ook in de vakantieperiodes. In het weekend rijdt de bus om de twee uren.

Welkom op walkitech.be

Verken je graag je eigen land al stappend?
Wandel je daarbij regelmatig langs GR-routes?
Doe je dat liefst met gebruikmaking van het openbaar vervoer?
En zet je ook wel eens je smartphone / tablet in om de gpx-track van je tocht te volgen?
Dan heeft deze WalkiTech website altijd wel iets dat je zal interesseren

Walkitech op stap

  • Onze e-Stappers zijn elektronische wandelgidsen, volledig gedocumenteerde gpx-tracks waarbij je niet langer aparte wandelboeken, brochures of pdf-bestanden nodig hebt om te weten wat er onderweg zoal te zien en te beleven valt. Alle info die je nodig hebt zit in je smartphone/tablet en is beschikbaar via wandelapps zoals OsmAnd, ViewRanger, Locus Maps, Komoot en andere. (e-STAPPERs)
  • Onder de rubriek GR Wandelroutes Wallonië publiceren we verslagen over onze tochten op verschillende Waalse GR-routes. (GR Wandelroutes Wallonië)
  • In onze BLOG berichten we over wat ons als wandelaars bezig houdt en interesseert. (BLOG)
  • Tot enkele jaren geleden publiceerden we in het Groteroutepaden tijdschrift Op Weg regelmatig artikels over GR-trein, GR-bus en GR algemene wandeltips (Op Weg tips)

 

Logo1 100

Nieuwsbrief

De Nieuwsbrief informeert je over nieuwe inhoud op de website.

Schakel het javascript in om dit formulier te verzenden

 
 
 
Deze website gebruikt cookies. Sommige zijn noodzakelijk voor de werking van de website, andere helpen om de werking van de website te verbeteren en om bezoekers een betere surfervaring te bezorgen. Je kunt zelf beslissen of je cookies toelaat of niet. Bij weigering zou het kunnen dat niet alle mogelijkheden van de website functioneren.