België bij koplopers grootste voetafdruk

Waarin een klein landje groot kan zijn. Het was toch wel even slikken toen ik het las. Dat Belgen niet bepaald zuinig omspringen met de natuurlijke rijkdommen van de planeet is al lang geen nieuws meer. Maar dat het zo erg is dat we zelfs de vijfde plaats behalen in de lijst van grootste slokkoppen, dat is toch een blaam om u tegen te zeggen.
Misschien met zijn allen wat meer stappen?

Je kon het lezen in zowat alle kranten en nieuwsmedia: vandaag (2 augustus 2017) is het Earth Overshoot Day. Het is de dag waarop alle aardbewoners samen alle natuurlijke rijkdommen voor 2017 opgebruikt hebben.  Dat betekent dat we op 1 jaar tijd 1,7 keer meer hulpbronnen opgesoupeerd zullen hebben dan de natuur in een jaar kan aanmaken. Dat doen we onder andere door overbevissing, door teveel ontbossing en door meer broeikasgassen de atmosfeer in te sturen dan bossen kunnen opnemen. En daar zijn we zelf voor een groot deel verantwoordelijk voor, door wat we willen eten, door overal te willen wonen, door de auto te gebruiken, de wereld rond te vliegen, enz... Het is een onrustwekkend gegeven. We putten de aarde uit, nota bene diezelfde planeet waarop we met zijn allen samen moeten zien te leven, niet alleen nu, maar ook in de toekomst. Met dit cijfer is het duidelijk dat dit binnenkort niet langer mogelijk zal zijn. Op die manier evolueren we onvermijdelijk naar situaties van schaarste en grote tekorten, met alle nefaste gevolgen vandien voor de komende generaties.

Country Overshoot Days

Earth Overshoot Day is een gemiddelde. Niet ieder land gebruikt 1,7 keer de hulpbronnen waar het voor een jaar recht zou op hebben. Er zijn er die veel meer gebruiken, en er zijn er die veel minder gebruiken. In die laatste categorie bevinden zich - niet verrassend - de armste landen. Hun cijfer is lager dan 1. Aan hun tempo kan onze aardbol het nog lang uitzingen. Maar de meeste landen zitten boven 1. Koplopers zijn - ook niet onverwacht - Luxembourg, Australië, Canada en de VSA. Voor Australië en de VSA ligt het cijfer op 5. België zit rond 3,5, onze Country Overshoot Day is 1 april 2017. Het was beter een aprilgrap geweest, maar dat is het niet.

Ondanks het feit dat blijkt dat de grote meerderheid van de Belgen bezorgd is over deze cijfers en milieufenomenen zoals de klimaatopwarming, hebben we altijd de neiging om onze persoonlijke betrokkenheid in dit soort globale trends te minimaliseren. De grote boosdoeners zijn de anderen: de industrie, het vrachtvervoer en zelfs de overheid die ons maar verder laat aanmodderen. Wat zou ons eigen onbeduidend leefpatroontje daaraan kunnen veranderen? Waarom zou ik dat ene vliegreisje laten, als - ironisch genoeg - ambtenaren van internationale milieu-organisaties tientallen keren per jaar het vliegtuig opstappen naar allerlei prestigieuze milieuconferenties? Waarom zou ik de wagen laten staan als de overheid blijft nalaten om te investeren in een beter openbaar vervoer en de subsidiëring van de vervuilende bedrijfswagens in stand houdt? Waarom zou ik minder vlees eten als dat goedkoper en makkelijker is dan een gezonde vegetarische schotel in mekaar te knutselen? En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

De Europese klimaatdoelstellingen tegen 2030 zijn ambitieus. Volgens dat plan, dat ook België onderschreef, moet elke Belg jaarlijks 2,04 ton minder CO2 uitstoten.
Experts rekenden uit dat als iedere gemiddelde Belg één keer per week vegetarisch zou eten, één keer per week de auto zou laten staan, en één vliegreis zou laten, die doelstelling makkelijk zou gehaald worden. Een onoverkomelijke opgave lijkt dat toch niet? Nochtans gebeurt het niet.
Het zijn enkelingen die, persoonlijk en uit eigen beweging, erin slagen hun gedragspatroon te veranderen. De overgrote meerderheid kijkt om zich heen, naar de anderen. Als zij het niet doen, waarom zou ik het dan doen? Ik ben toch niet gek? (geleend bij bekende reclameslogan) En al zeker niet als onze leiders het zelf niet doen! Juist daarom zijn gedragspatronen zo moeilijk te veranderen.

Misschien moeten we eerst met zijn allen massaal beginnen protesteren? Op sociale media, op straat... Laten merken dat we er wel degelijk iets willen aan doen, maar dat zich dat ook moet vertalen in politiek, in maatregelen die de verandering aanmoedigen in plaats van ontmoedigen. Geen Esser-, Uplace- en Antwerpse Ring saga's meer, maar projecten op mensenmaat, in het belang van onze gezondheid en de toekomst van onze kinderen. En terwijl we druk blijven uitoefenen, zetten we zelf stapjes, hoe klein ook. Een dagje naar de kust met de trein en niet met de auto. Toch maar eens een groenten en pasta dag. Op ontdekking in die tweedehands kledingwinkel. Toch maar eens lokale seizoensgroenten en fruit kopen in plaats van die exotische artisjokken en ananassen. De verwarming een graadje lager en een trui aantrekken.
En terwijl we toch bezig zijn, waarom niet eens een fikse wandeling maken, eerder dan een dag rond te toeren met de auto of duur te consumeren in een energieverslindend attractiepark? Met deze laatste suggestie pleit ik mezelf niet vrij van enige persoonlijke voorkeur. Ik hoop dat u het me vergeeft.

 

Facebook

Nieuwsbrief registratie

Met de Nieuwsbrief blijf je makkelijk op de hoogte van onze activiteiten en van nieuwe inhoud op de website. De Nieuwsbrief wordt enkel gestuurd als er iets te melden valt.

Ik stem ermee in om mijn persoonlijke gegevens te verzamelen, op te slaan en te gebruiken voor de verzending van de Nieuwsbrief. Lees het privacybeleid

Help ons spam te voorkomen en vul het resultaat van de som in!

captcha

() Verplichte velden

×

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.