De slotetappe op GR 126 vanuit Gedinne bracht ons tot op de brug in Membre waar we eindelijk de Semois konden bewonderen.

In ruim 230 kilometers doorkruisten we de provincies Brabant-Wallon en Namur. Het traject was meestal de moeite waard, we mogen terugblikken op een mooi GR avontuur.

 

Kaart     Reis info     Foto impressie     De wandeling     Andere GR's in de streek

 

Kaart

(als de kaart niet verschijnt, klik dan even op de refresh knop van je browser)

{gpxtrackmap}gr-126-gedinne.gpx{/gpxtrackmap}
(deze track is gekopieerd van de grsentiers.org website - de Waalse GR organisatie - en toont de situatie in juni 2017; de meest recente situatie vind je altijd bij hen)

 

Reis info

's Morgens pakten we de kampeerspullen in op de camping te Gendron-Celles. De trein bracht ons in een halfuur naar Gedinne. Het centrum waar we de GR tekens de vorige dag achter ons lieten, ligt op ruim 3 kilometer van het station. Er passeren bussen, maar we staken de liftduim op en hadden het geluk al meteen meegenomen te worden naar Gedinne-centrum.

Van Membre-sur-Semois dezelfde dag nog terugkeren naar Gedinne en/of Gendron-Celles met openbaar vervoer, is onmogelijk.
Daarom zetten we de tent nog een laatste keer op de lokale camping.
De volgende dag bracht een lokale bus ons naar Vresse-sur-Semois. Dan met een bus naar Menuchenet, en met nog een andere bus naar Libramont waar een treinstation is. 

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Foto impressie 

ozio_gallery_lightgallery

 

De wandeling

In Gedinne pikken we terug de draad op van de vorige dag, het riviertje La Houille. Het stroompje ontspringt wat verder in de buurt van Louette-Saint-Pierre en de tocht gaat dan ook in die richting. We lopen dat dorp niet in, maar volgen een mooi graspad dat ons tot op de weg naar Linchamps (Frankrijk) brengt. Daar duiken we het Bois de Chevaudos in dat we via brede bospaden doorkruisen tot op een open plateau waar de Hoeve van Longchamps het rijk voor zich alleen heeft. We bevinden ons op een hoogte van 400 m en dat zal zowat het hoogste punt zijn dat GR 126 op zijn reis vanuit Brussel aandoet.

Het weer is ondertussen helemaal omgeslagen en we krijgen een paar keer een fikse regenbui over ons heen. In een bos valt dat nogal mee. Een paar dichte dennen vormen altijd een goed afdak en dat is voldoende om het ergste van een bui redelijk droog door te komen. In de open velden hebben we minder geluk. De buien gaan daar gepaard met een stevige wind en op een mum van tijd zijn we doornat. Gelukkig hebben de rugzakken een regenhoes en zijn de jassen en kappen waterdicht. Alleen de broeken worden onmiddellijk kletsnat, maar ook die drogen vlug op zodra de bui weer overgewaaid is.

De tocht duikt nu ruim 8 km de bossen in. We volgen een stuk de Franse grens. Zichtbaar is die grens niet. We kunnen de aanwezigheid ervan alleen maar aflezen van de kaart in de topogids. Een paar plompverloren slagbomen midden tussen de bomen hebben er misschien ook iets mee te maken, maar het kan net zo goed om afgesloten paden gaan. Bij de (vroegere) Barrière de Mointerne staan we plots op een open plek. Een bordje 'Ici la France' staat net op de hoek van de grens, het huis dat er staat moet volgens het kaartje in Frankrijk liggen.

GR 126 kiest evenwel voor België en we stappen het Bois Notre-Dame in. We komen terecht in de vallei van de Ruisseau de Nafraiture. Die bosvalleitjes met hun klaterende watertjes zijn altijd aangename wandelpassages. Kronkelende paadjes en brugjes brengen ons tot bij de samenvloeiing met de Ruisseau d'Orchimont. Iets verder komen we bij een verkeersweg waar recent een picknickplaats (met zelfs een overdekt gedeelte) ingericht werd. Wegen zijn niets voor GR stappers en we stijgen onmiddellijk terug het bos in. Een net afgeknakte boom zorgt voor wat klauter- en buigbewegingen. Tussen de bomen duikt even het dorp Orchimont op, maar het GR 126 traject maakt een ruime bocht en daalt dan definitief richting de vallei van de Semois. Het eindpunt nadert. We liepen al volop met de gedachten bij de eindbestemming, toen we plots oog in oog stonden met een vrouwtjeshert. Het dier stond ons rustig op nauwelijks 30 m afstand van tussen de bomen te bekijken. Wat komen die hier doen? Het bleef een ganse tijd stilstaan, wij ook, zo perplex waren we. Toen we voorzichtig het fototoestel bovenhaalden begon het statig verend verder te stappen. Uiteraard is de foto bewogen…

De Semois volgt een indrukwekkend meanderend traject door de streek. Lang voor we Membre bereiken zien we de vallei al links van ons langslopen en uiteindelijk zien we ze plots ook recht voor ons opduiken. Membre ligt helemaal in de punt van een meander.

Langs het kerkje van Membre dalen we verder af. Volgens het kaartje in de topogids stopt GR 126 op de autoweg die Membre doorkruist. Wat een fantasieloze plaats! Als je dan toch helemaal van Brussel naar de Semoisvallei stapt, dan wil je toch echt wel tot bij die rivier stappen. En dat hebben we dan ook gedaan.
Beneden aan de brug over de Semois is er een kajakkerstaverne. We dachten daar even de afsluiting van ons GR 126 avontuur te vieren met een stevige trappist, maar de zaak sloot net de deuren. De man zal het beu geweest zijn om te wachten op de toeristen die zich niet laten zien. Dan maar op naar de camping...

 

Andere GR's in de streek

GR 16: Alle-sur-Semois - Bohan (15,3 km)