Hetzelfde vertrekpunt, hetzelfde eindpunt, maar een andere GR route. We liepen al eens van Dinant naar Gendron-Celles, maar dan op het GR 126 pad. Deze keer was GR 129 aan de beurt.

Het traject loopt totaal anders en is ook korter en makkelijker dan de GR 126 versie. Toch is ook dit een pracht van een tocht.

Bovendien is dit een treinwandeling, en die hebben bij ons altijd wel een voetje (of 'wieltje') voor.

 

Kaart     Reis info     Foto impressie     Wandelverslag     Andere GR's in de streek

 

Kaart

(als de kaart niet verschijnt, klik dan even op de refresh knop van je browser)

{gpxtrackmap}gr-129-dinant.gpx{/gpxtrackmap}
(deze track is gekopieerd van de websites groteroutepaden.be en grsentiers.org, en toont de situatie in juli 2017; de meest recente situatie vind je altijd bij hen)

 

Reis info

Dinant is zowel in de week als in het weekend om het uur te bereiken met de trein vanuit Namur en Brussel.

We keerden terug vanuit het stationnetje Gendron-Celles op de lijn Dinant - Libramont. In de week passeert om het uur een L-trein naar Dinant, in het weekend om de twee uren. Reistijd tot Dinant is nog geen 15 minuten. Ideaal dus voor wie de auto op vertrek- of aankomstplaats wil achterlaten.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Foto impressie 

ozio_gallery_lightgallery

 

De wandeling

De start van het GR 129 deel Dinant - Arlon belooft alleszins voor de rest van de route. Deze eerste etappe voert voor minstens 85% over onverharde veld- en boswegen. De afstand is eerder kort, amper 17 km, zodat er ruim tijd is voor genieten onderweg.

De tocht is ook helemaal niet zwaar. Enkel in het begin moet in Dinant de steile wand van de Maasvallei langs een zigzagpaadje opgestapt worden. Voor het overige blijven de hoogteverschillen en stijgingsgraden eerder beperkt zodat iedereen met een ietwat normale conditie dit moet aankunnen.

Al bij al duurt de "zware" inspanning om de Maasvallei uit te klimmen amper 10 minuutjes. De beloning is een prachtig uitzichtpunt over de stad. Met wat geluk staan daar ook andere bezoekers uit te hijgen zodat je jezelf en eventueel je partner(s) eens mooi samen kunt laten fotograferen.

Meteen is dit het punt waar GR 129 en GR 126 mekaar ontmoeten. De laatste komt van de citadel een eindje verderop. Vanaf dit punt lopen beide samen verder, maar na nog geen kilometer splitsen ze alweer om via totaal andere wegen terug samen te komen in Gendron-Celles, het eindpunt van deze wandeling.

We liepen eerder al eens dit stuk van Dinant naar Gendron-Celles, maar dan over het GR 126 (Brussel - Semois) traject. Het zijn twee totaal verschillende tochten. Die over GR 126 is een stuk langer en fysiek redelijk uitdagend. Er komen enkele serieus steile hellingen in voor. Dat traject volgt dan ook voornamelijk de valleien van de Maas en de Lesse en dat betekent heel wat stijgen en dalen. Het GR 129 traject is wat dat betreft veel rustiger want het loopt vooral over de plateaulandschappen tussen de beide rivieren. De Maas en de Lesse zijn alleen zichtbaar tijdens de eerste en de laatste kilometer.
Twee totaal verschillende tochten tussen dezelfde plaatsen, het is een prima excuus om ze eens tijdens een meerdags verblijf te combineren. En dat we zoiets dan ook nog helemaal met de trein zouden kunnen organiseren is gewoon pure luxe. Met diezelfde trein kan het GR 126 traject trouwens over ruim 120 km van Namur tot Gedinne gevolgd worden. Het kan niet op.

Bij de Rue Montagne de la Croix draait GR 129 resoluut weg van de Maas en volgen we een oud pelgrimspad (Chemin des Pèlerins) dat ons naar Foy-Notre-Dame zal leiden. De oorsprong van het woord 'Foy' heeft met 'bos' te maken. Vroeger was de streek helemaal bedekt met bossen. Door die bossen voerden paden die ook door pelgrims gebruikt werden, ondermeer om naar Saint-Hubert te gaan. Ergens in de vroege middeleeuwen moeten pelgrims een mariabeeldje in een boom geplaatst hebben. Niks bijzonder, ware het niet dat het beeldje met de tijd helemaal in de boom vergroeid raakte en vergeten werd. Een paar eeuwen later, begin 17de eeuw, werd het intact teruggevonden toen iemand de boom tot brandhout aan het verzagen was. Mirakels lieten niet lang op zich wachten en een paar decennia later was het onopvallende plaatsje Foy omgedoopt tot Foy-Notre-Dame met een imposante kerk en een bloeiende mariale devotie.

Het pelgrimspad tussen Dinant en Foy-Notre-Dame werd een paar eeuwen druk bewandeld. Langs het pad staan nog altijd verschillende exemplaren van de voor de streek erg typische paalkapelletjes (potales). Sommige staan naast en onder bepaald indrukwekkende bomen. Ergens plompverloren in het bos vinden we nog een oud verkeersbord 'Sentier touristique', maar een groot succes lijkt dat toch niet te zijn, zeker niet wat het stuk door het bos betreft.

Voorbij Foy-Notre-Dame steken we de drukke N97 over om dan vanaf de Ferme de Mahenne een pad te volgen dat parallel loopt met die autoweg. Het lawaai moeten we er maar bijnemen.

Lawaai zal er ook wel geweest zijn eind 1944 toen hier het von Rundstedt offensief tot staan gebracht werd in de beruchte Slag om de Ardennen. De Duitsers waren tot deze plaats opgerukt en hielden vanaf de hoogte bij de boerderij de streek met hun Panther tanks onder schot. Een lokale bewoner slaagde er in om 's nachts de Duitse posities precies te bepalen. De volgende dag kon de geallieerde luchtmacht de Duitsers een vernietigende klap toebrengen. Ze sloegen op de vlucht met achterlating van heel wat materiaal. In het nabijgelegen Celles staat nog altijd één van die Duitse tanks te kijk.

Ondertussen hebben we net buiten Foy-Notre-Dame het gezelschap gekregen van het GR 575 pad (Tour du Condroz namurois). Een paar kilometer verder, voorbij het gehucht Boisseilles, splitst dit pad weer af om door te lopen naar Celles. Voor ons gaat het verder richting Furfooz, en nog altijd blijven de paden overwegend onverhard. Heerlijk om zo deze mooie streek te kunnen verkennen.

De huizen van Furfooz duiken op, maar op een plaats die om god-weet-welke-reden de naam Gratte-Cul meegekregen heeft, draaien we resoluut richting de Lesse vallei. Helemaal beneden steken we de Ry des Forges beek over. Goed honderd meter verder ligt het stationnetje van Gendron-Celles. De plaats is vooral bekend door de kajakkers die hier in warmere tijden massaal inschepen om naar Anseremme te peddelen. Maar je vindt er ook een camping, en er is vooral de Auberge de la Lesse waar we graag uitblazen in afwachting van de trein naar Dinant.

Tussen de spoorweg en de Lesse sluit GR 126 terug aan op GR 129. Van hier tot Houyet (8 km) lopen beide GR's samen verder langs de rivier. Dat deel liepen we vroeger al eens zodat we de tocht hier voor bekeken houden. Eigenlijk waren we van plan die kilometers nog te lopen, maar de trappist in de Auberge bracht ons op andere gedachten…

 

Andere GR's in de streek

GR 126: Burnot - Dinant (26,2 km)
GR 126: Dinant - Gendron-Celles (23,7 km)
GR 126: Gendron-Celles - Beauraing (27 km)

GR 125: Falmignoul - Floriffoux (60,4 km)

GR 575/576: Celles - Spontin (16,7 km)