GR 571: Pont de Targnon - Trou de Bra (16,5 km)

IMG 6098

We lopen een laatste keer door de wijde omgeving van de Lienne tot aan de monding in de Amblève. De tocht biedt prachtige uitzichten, maar toont ook intiemere beekvalleitjes en tal van gehuchten in een streek die vroeger leefde van de ijzerindustrie. Soms stevige hoogteverschillen.

 

Kaart


(deze track is gekopieerd van de website grsentiers.org, en toont de situatie in juli 2017; de meest recente situatie vind je altijd bij hen)

 

Reis info

Uitzonderlijk liepen we deze tocht in tegenovergestelde richting. De reden: het openbaar vervoer! In Trou de Bra passeert enkel 's morgens rond 7 uur een bus, onmogelijk dus als je er van ver buiten de streek heen moet. En dan is er nog een bus na 18 uur. Geen wonder dat die bus zo goed als leeg rijdt, dit soort dienstregelingen zet er alleen maar toe aan om alles met de auto te doen.
Voor ons was 18 uur wel een ideaal uur om van daaruit terug te keren. Maar als die bus het moet hebben van een paar occasionele wandelaars, dan zal die toch niet lang meer rijden... de self-fullfilling prophecy van de achteruitgang van het openbaar vervoer.

We besloten dan maar om te vertrekken in Targnon, wat normaal ons eindpunt had moeten zijn. Targnon was wel bereikbaar, al was het ook maar rond de middag. Om 12.15 u namen we de bus in Trois Ponts waar een treinstation is op de lijn Liège - Gouvy. Twintig minuten later stapten we uit aan de halte Stoumont - Route de Lierneux. Vandaar is het nog 600 m stappen tot de brug over de Amblève waar GR 571 passeert.

Terugkeer vanuit Trou de Bra om 18.22 u met de bus naar Aywaille. De rit duurt een halfuur. Vanuit Aywaille kunnen we verder met een bus of met de trein naar Liège.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden

  • IMG_6088
  • IMG_6090
  • IMG_6091
  • IMG_6092
  • IMG_6095
  • IMG_6098
  • IMG_6100
  • IMG_6102
  • IMG_6103
  • IMG_6105
  • IMG_6106
  • IMG_6109
  • IMG_6110
  • IMG_6115
  • IMG_6116
  • IMG_6117
  • IMG_6118
  • IMG_6121
  • IMG_6125
  • IMG_6126
  • IMG_6129
  • IMG_6131
  • IMG_6132
  • IMG_6136
  • IMG_6137
  • IMG_6139
  • IMG_6141
  • IMG_6142
  • IMG_6143

 

De wandeling

De tocht vertrekt aan de Pont de Targnon, een brug over de Amblève. Een paar honderd meter verder, maar onzichtbaar voor ons, mondt de Lienne uit in de Amblève. Het is die Lienne die we al sinds de vorige tocht vanuit Lierneux volgen. Toen ging het stroomafwaarts tot in Trou de Bra, nu gaat het stroomopwaarts tot terug in Trou de Bra. Een eigenaardige tochtindeling, maar dat heeft alles te maken met de mogelijkheden die het openbaar vervoer ons biedt (zie Reis info).

We starten al onmiddellijk met een fikse klim, weg van de vallei van de Amblève en van de Lienne. Van minder dan 200 m hoogte naar bijna 400 m. Aan de rand van het plaatsje Xhierfomont loopt een grote hond vanuit een erf op ons af. Het dier is gelukkig van het vriendelijke soort en begint ons meteen te volgen (of voorop te lopen). Als we een stukje verkeersweg bereiken duiken beelden op van enkele jaren geleden. Toen ook had een hond besloten ons te vergezellen, en op een drukke verkeersweg, zonder leiband, gaf dat toen tal van problemen zelfs al hadden we met die hond niets te maken. Hoe we het nu voor mekaar gekregen hebben weten we niet, maar we zijn er in geslaagd het brave dier te doen terugkeren.

Boven gekomen volgen we een pad over de Rouge Thier, een langgerekte heuvel die ros kleurt door de ijzerhoudende ondergrond. Vroeger stond de plaats bekend voor zijn heksensabbats en allerlei onfrisse nachtelijke praktijken zoals het brouwen van liefdesdrankjes, gifmengsels en het organiseren van wilde orgiën met de duivel. Er hebben toen in de streek heksenprocessen plaatsgevonden waarbij verschillende ongelukkigen (vrouwen, nooit mannen) op de brandstapel belandden. Zelf hebben we van dat alles niets gemerkt, wel dat de uitzichten over de streek hier prachtig zijn. Aan de andere kant van de heuvel dalen we af naar het gehucht Meuville om dan nog een stuk lager de Lienne over te steken.

De route stijgt weer. Bij enkele huizen maant een bord automobilisten aan om trager te rijden omwille van de spelende kinderen. Wordt het niet stilaan tijd om al die borden te verwijderen? Waar zien we nog kinderen spelen op straat? Zelfs niet in de Paasvakantie op een redelijk zonnige en warme dag... Er volgt een lang geleidelijk stijgend stuk asfaltweg naar het dorp Chevron. De langdradigheid wordt gecompenseerd door de mooie uitzichten. In het begin krijgen we aan de overkant van de Liennevallei zicht op de steile rotswand van de Les Minières site, een overblijfsel van de mangaanerts winning die hier van midden 19de eeuw tot 1934 floreerde. De ertsen werden via het spoor naar de Cockerill fabrieken in Seraing getransporteerd waar ze gebruikt werden voor de staalproductie.

Het eerste gebouw dat we tegenkomen in Chevron draagt het in steen gebeitelde opschrift 'Gendarmerie Nationale' onder een vrolijk wapperende Belgische vlag. Waarvoor het gebouw nu dient is niet duidelijk. Nu ja, wie ziet er ook nog klaar in al die federale en lokale politiediensten, zones, comités P, I, militairen op straat, enz... ? Altijd maar meer machtsvertoon. En waartoe dient het? De vreselijke IS aanslagen vorige maand hebben ze niet kunnen voorkomen, en dat zullen ze ook in de toekomst niet kunnen. Hoe meer machtsvertoon, hoe meer tegengeweld. Wanneer zullen we eens inzien dat er veel meer moet geïnvesteerd worden in onderwijs, integratie, verdraagzaamheid en samenhorigheid? Vergeet die oorlogsrethoriek en werk rustig en vastberaden aan een betere toekomst. De picknickbank vlakbij het mooie kerkje van Chevron is een goede plaats om wat te mijmeren.

We dalen terug af naar de Lienne tot in het gehucht Les Forges. De naam zegt het al, ook hier stond vroeger alles in het teken van de ijzerindustrie. We volgen de Liennevallei stroomopwaarts, steken de N66 verkeersweg over en stijgen dan langs de Pétralbeek naar het gehucht Grand Heid. Een in aanbouw zijnde villa maakt zich op om voorbijgangers een mooi uitzicht te ontnemen. De route stijgt verder door bos, bereikt een kammetje en belandt in het valleitje van de Swerbeek. Vanaf nu gaat het lekker naar beneden. De Swerbeek mondt uit in de Mierdeuxbeek en volgt die stroomafwaarts tot terug bij de Lienne. De vallei is een lust voor het oog. Nog eenmaal de Lienne oversteken en we staan in Trou de Bra, het gehucht waar we vorige keer de wandeletappe beëindigden. We wachten op dezelfde bus als toen...

 

Andere GR's in de streek

-

Facebook

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.