GR 571: Gouvy - Lierneux (25,8 km)

IMG 5277

Stevige tocht die de hooggelegen veenplateaus van de streek verkent. Vooral in deze natte tijden borrelt en murmelt het water zich van hieruit een weg naar lagergelegen gebieden.

 

Kaart


(deze track is gekopieerd van de website grsentiers.org, en toont de situatie in juli 2017; de meest recente situatie vind je altijd bij hen)

 

Reis info

Gouvy is het laatste Belgisch stationnetje op de spoorlijn Liège - Luxembourg. De rit vanuit Liège duurt zowat 75 minuten. De trein rijdt om de twee uren.

In Lierneux nemen we aan de halte Gare des Bus om 18.19u de bus naar Aywaille. Aywaille heeft een stationnetje op dezelfde lijn Liège - Luxembourg die we 's morgens al gebruikten. Daar namen we de trein terug naar Liège. Wie in Aywaille langer dan een uur moet wachten op een trein kan ook een bus nemen naar Liège.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden

 

De wandeling

Wie in december op stap wil in de Ardennen moet vooral twee dingen voor ogen houden: de dagen zijn kort, en er worden jachten georganiseerd. We hadden met geen van beide rekening gehouden.
Het is halftwaalf als we toekomen in Gouvy en na nog een sandwich in de biozaak bij de brug over de spoorweg wordt het uiteindelijk twaalf uur eer we vertrekken. Volgens de topogids hebben we een tocht voor de boeg van 23,2 km. We kunnen er dus al redelijk zeker van zijn dat we in het donker zullen aankomen. Als dan kort na de start ook nog een routewijziging opduikt die ruim 2,5 km toevoegt aan het staptraject, dan hadden we in Liège toch beter een trein eerder genomen. Dan waren we twee uren vroeger vertrokken. Die wegwijziging hadden we trouwens kunnen voorzien want die staat netjes gedocumenteerd op www.grsentiers.org. Maar ook die voorbereidende stap hadden we overgeslagen... slecht bezig!
Met de jacht hebben we meer geluk. In deze bosrijke en redelijk verlaten streek kun je onmogelijk naast de vele genummerde staanplaatsen van de jagers kijken. Verschillende borden onderweg kondigen drijfjachten aan. Eéntje vermeldt zelfs de datum van onze passage. Het bord was bedoeld voor wie uit de tegenovergestelde richting kwam, we waren dus door een jachtgebied gelopen! Gelukkig gaan die drijfjachten bijna altijd 's morgens door. Op geen enkel moment hebben we schoten gehoord en ondertussen hadden de jagers de meeste borden en afsluitingen alweer opgeruimd. Wat dat betreft kwam onze laattijdige start toch nog goed uit.

De gebrekkige voorbereiding verandert gelukkig niets aan het erg aantrekkelijk wandelparcours dat we volgn. Tussen Gouvy en Hébronval ligt een redelijk vlak plateau met hoogtes boven 500m. Het plateau is grotendeels bedekt met uitgestrekte bossen. Bosbouw en zagerijen zijn dan ook een belangrijke activiteit in de streek. Het heeft de voorbije dagen goed geregend waardoor de paden er erg modderig en glibberig bij liggen. Op sommige plaatsen hebben de bosbouwmachines er zelfs ondoorwaadbaar diepe modderpoelen van gemaakt. Maar ook zonder regen is dit door de veenachtige ondergrond over het algemeen een vochtig gebied. Op verschillende plaatsen kruisen we beekjes en stroompjes en soms lijkt het water wel van alle kanten tegelijk te komen. Op de kaart zien we enkele keren het woord 'Fagne' staan, dat zegt al genoeg. Een paar waterdichte stapschoenen zijn hier dan ook geen overbodige luxe, tenzij je komt om naar goud te zoeken... Het water vervoert goud, maar in zodanig kleine hoeveelheden dat ontginning nooit rendabel kan zijn (minder dan 1gram per ton grind).

Midden de bossen stoten we op de prikkeldraadomheining van een legerbasis die tot 1997 dienst deed als opslagplaats van de NATO. Na de eeuwwisseling werd dit een vluchtelingenopvangcentrum van Fedasil.
Verder ontdekken we op ons wandeltraject ook nog het toppunt van luiheid als het er op aan komt de hond uit te laten. Een labrador wandelt rustig over een brede bosweg, op een paar meter afstand gevolgd door een vrouw in een auto. De hond loopt los, en zelfs als we passeren doet de vrouw geen enkele moeite om even te stoppen, uit te stappen en de hond aan de leiband te leggen. Hoeveel decadenter kan het nog worden?

Vanaf Hébronval komt er meer reliëf in het landschap. Voor ons ligt de langwerpige Colanhan heuvel, maar voor we daar zijn steken we nog een beekvalleitje over. Het snelstromend water is dat van de nog prille Lienne, de rivier die we tijdens de volgende wandeletappe geregeld zullen volgen en die uiteindelijk uitmondt in de Amblève.

Terwijl we de heuvel ronden valt de duisternis. Gelukkig hoeven we nog maar één klein stukje bos door te steken. Tussen de bomen is het al pikkedonker. Als we bijna in Lierneux aankomen wordt het zelfs in de open stukken moeilijk om de GR-tekens nog te onderscheiden. Het is halfzes als we in Lierneux aankomen. Op zoek naar een café lopen we tot bij de kerk die net genoeg verlicht is om er nog een kiekje van te nemen. Een café vinden we niet, toch niet een dat geopend is. De wachttijd voor de bus brengen we verkleumd door in het bushok waar niet eens een rustbankje staat.
Volgende keer zullen we ons toch maar wat beter voorbereiden.

 

Andere GR's in de streek

GR 14 Trois-Ponts - Lierneux (18,7 km)

GR 57: Bistain - Gouvy (14,3 km)

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.