GR 575/576: Hamoir - Les Avins (24,2 km)

IMG 20171220 102405511 HDR

Een lange tocht door de soms eindeloos verder golvende Condroz met zijn typische landbouwdorpen en rijke geschiedenis. Jammer dat het mistig miezerweertje het zicht beperkte.
Maar net door dat speciale sfeertje was het de ideale tocht om ver weg van de eindejaarsdrukte tot rust te komen.

  

Kaart

(deze track is gebaseerd op informatie uit de website grsentiers.org, de Waalse GR organisatie; consulteer altijd hun website voor de meest recente situatie)

 

Reis info

We reizen via Liège Guillemins waar we de L-trein naar Marloie nemen. Een dik halfuur later stappen we uit in Hamoir.

In Les Avins (halte Ferme) nemen we TEC bus 126a naar Huy. De rit duurt eveneens een halfuur. Vanuit Huy raken we met een IC-trein naar Liège-Palais terug in het Guillemins station. De rit duurt goed 20 minuten.
Er rijden vanuit Huy ook IC-treinen naar Namur - Brussel.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden

 

De wandeling

Het is alweer meer dan een jaar geleden dat we nog eens een etappe liepen op het GR 575/576 traject. Tijd om daar wat verandering in te brengen. Vanaf het station in Hamoir vinden we makkelijk aansluiting met de wit-rode streepjes in de Rue Gilles Del Cour.
Gilles Del Cour was een in Hamoir geboren 17de-eeuwse schilder van vooral religieuze taferelen. Na een lang verblijf in Rome waar hij zich de kneepjes van de barokke schilderkunst eigen maakte installeerde hij zich in Liège. Daar zijn van zijn hand nog altijd enkele uitstekende kopieën van beroemde werken van Raphael te bewonderen. Maar veel bekender was de "Luikse Bernini", zijn broer Jean Del Cour, de grootste Waalse vertegenwoordiger van de barokke beeldhouwkunst. Ook hij studeerde in Rome en werkte vanuit Liège. Een kopie van zijn bekende beeld, Madonna met Kind, prijkt voor de kerk van Hamoir. Verschillende van zijn beelden en monumenten zijn te vinden in Liège, maar ook in de Sint-Baafskathedraal te Gent (een praalgraf) en in de Virga-Jessebasiliek te Hasselt (een altaar afkomstig uit de Abdij van Herkenrode). Bijzonder zijn de Drie Gratiën die nog altijd boven op de Luikse perroen hun charmes tentoonspreiden.
We steken de Néblon beek over die hier uitmondt in de Ourthe en komen terecht in het parkje rond het stadhuis van Hamoir. De diensten zijn gevestigd in het voormalige Château du Vieux-Fourneau. De naam verwijst naar een smidse en smeltoven die hier in de 15de eeuw stonden. Een stemmige plek.

Het weer zit niet mee. Er was mist voorspeld die zou optrekken in de loop van de ochtend, maar uiteindelijk zou het de ganse dag mistig blijven. Een lichte gestage motregen slaagde er in ons goed nat te houden en de omgeving onder te dompelen in een mistroostig sfeertje. En toch had dat ook zijn positieve kanten. Tijd zat om onderweg het hoofd goed leeg te maken en ongestoord te genieten van het alleenzijn in de weidsheid van dit vruchtbare stukje Condroz.

We verlaten Hamoir met een stijgend bospad langs de Néblon beek. De goed doorweekte ondergrond maakt er een glibberige bedoening van, zodanig dat we ons al vlug afvragen of we er wel zullen in slagen om op tijd de 25 km verder gelegen bushalte te bereiken. Als het bos plaats maakt voor open landbouwgebied wordt de veldweg een betonweg, en dat zal tijdens het grootste deel van de tocht ook zo blijven. Voor één keer zijn we niet echt rouwig om op verharde grond te lopen, we schieten tenminste goed op.
Op de kaart tonen de langgerekte hoogtelijnen dat we over een 'tige' lopen, het Condroz-woord voor heuvelkam. We zouden prachtige uitzichten moeten hebben over de streek tot aan de Famenne en de Ardennen, maar de mist geeft er ons het raden naar. We passeren enkele doodse gehuchtjes - Hermanne, Houmart - en bereiken na bijna 10 km het dorpje Oneux. De plaats wordt gedomineerd door een imposante vierkantshoeve, maar dat is het dan ook.
Bij een open kapel twijfelen we even of we zouden gebruik maken van de beschutting en de paar kerkstoelen om een pauze in te lassen. We besluiten toch maar de veldweg te tackelen die naar een bebost valleitje leidt. Roestbruine bladeren geven een opvallend kleurcontrast met de donkere boomstammen, een welgekomen afwisseling met het gebrek aan kleur in de mistige open landschappen die we al gans de tijd doorkruisen. We steken een paar beekjes over waaronder de Néblon die hier nog een erg pril beekje is.

We bereiken Ocquier, een typisch en nog erg authentiek Condroz-dorp. De stoere verdedigingstoren van de romaanse Saint-Remacle kerk gaat terug tot de 11de eeuw. Al even authentiek en opvallend is het urinoir tegen de zijgevel van een huis tegenover de kerk.
Bij een vroegere watermolen steken we de Ruisseau d'Ocquier over en even later passeren we de Ferme aux Grives, in het Waals ook wel 'Les Cint Finiesses' (Les Cent Fenêtres) genoemd. Honderd vensters heeft het gebouw niet, maar het zijn er toch heel wat. Ook dit gebouw zou teruggaan tot de 11de eeuw, maar na een verwoestende brand in 1653 werd het in 1690 herbouwd. De hoeve was in het bezit van de monikken van Stavelot-Malmedy en werd onder andere gebruikt als een pleisterplaats voor bedevaarders op hun lange tocht naar Compostella.

Van Ocquier gaat het naar het nauwelijks 2 km verder gelegen Vervoz. Het gehucht is geklasseerd als Uitzonderlijk Waals Erfgoed. Het bestaat uit een vijver, een kapel en een langgerekte reeks huizen, kasteel en boerderijen langs één zijde van de vijver. De plek was al bewoond in de pre-romeinse tijd en zou een belangrijke hoofdplaats geweest zijn van de Condruzenstam. Opgravingen hebben een Romeinse 'vicus' blootgelegd, bestaande uit een vijftigtal villa's. De al in de 1ste eeuw aangelegde vijver verzamelde het noodzakelijke water voor de bewoners en hun publieke baden. Vervoz ligt dan ook langs de vroegere heirweg Tongeren - Arlon. De huidige gebouwen stammen vooral uit de 17de tot 19de eeuw, allemaal opgetrokken in de typische grijze kalksteen van de streek. De Sint-Hubertuskapel en de muur langs de gebouwen bestaan volledig uit op maat gekapte stenen, samengevoegd als een puzzel zonder mortel. De plaats biedt een bijzonder harmonische en goedbewaarde aanblik en mag daarom gerust 'Uitzonderlijk' genoemd worden. Ook allerlei watervogels lijken er zo over te denken. Nergens zagen we zoveel witte reigers bij mekaar.

De tocht loopt verder door de weids open streek, kruist via een tunnel de N63 expresweg en passeert dan langs Bois-et-Borsu. Ook hier weer enkele grote vierkantshoeves en een uit de 12de eeuw stammend romaans kerkje. Een loslopende hond doet ons met dreigend gegrom en geblaf gedurende zo'n 50 meter het ergste vrezen. Gelukkig zijn het maar schijnaanvallen en kunnen we ongedeerd verder. Toch eigenaardig dat zich op zo'n momenten nooit iemand laat zien... Zelfs al is de eigenaar waarschijnlijk afwezig, dan moeten er toch wel buren gealarmeerd worden door het blafkabaal?

De laatste kilometers voeren ons over een wel eindeloos lijkend betonlint naar de verkeersweg Clavier - Les Avins. Nog een dikke kilometer volgen we de als Ravel ingerichte vroegere spoorlijn 126. Het spoor liep over een afstand van 41 km van Statte bij Huy naar Ciney. Van Ciney tot Marchin is het nu een 35 km lang fietspad geworden. De bus die we hier moeten nemen naar Huy heeft niet toevallig het nummer 126a want hij vervangt het vroegere spoortraject.
Dankzij het grotendeels verharde wandeltraject en de motregen die niet uitnodigde tot lange pauzes, komen we nog een uur te vroeg aan in Les Avins. Tijd om nog even het dorp in te lopen en ook hier weer onder de indruk te komen van de grote vierkantshoeves, het kerkje en de talrijke in grijze kalksteen opgetrokken huizen. Het plaatsje staat ook bekend voor de Slag van Les Avins in 1635. Het was een van de vele bloederige veldslagen tijdens de Dertigjarige Oorlog die Europa verscheurde tussen 1618 en 1648. In Les Avins namen 35000 Fransen het op tegen 14000 Spaanse troepen. De Spanjaarden verloren de slag. Er vielen toen 5000 doden en gewonden

In Les Avins start een verbindingsroute naar Grand-Marchin over Modave en Pont de Bonne die er op de kaart alleszins veelbelovend uitziet. Volgende keer wordt het kiezen: verder over het hoofdtraject, of eerst de verbindingsroute?  

 

Andere GR's in de streek

GR 57: Comblain-la-Tour - Bomal (21,3 km)

Facebook

Nieuwsbrief registratie

Met de Nieuwsbrief blijf je makkelijk op de hoogte van onze activiteiten en van nieuwe inhoud op de website. De Nieuwsbrief wordt enkel gestuurd als er iets te melden valt.

Ik stem ermee in om mijn persoonlijke gegevens te verzamelen, op te slaan en te gebruiken voor de verzending van de Nieuwsbrief. Lees het privacybeleid

Help ons spam te voorkomen en vul het resultaat van de som in!

captcha

() Verplichte velden

×

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.