GR 575/576: Hermalle-sous-Huy - Esneux (24,3 km)

IMG 5910

We klimmen de Maasvallei uit en kronkelen door bos en een open landbouwplateau naar de Ourthevallei die we bereiken bij Esneux. Het pittoreske Saint-Séverin en het Parc du Mary zijn de hoogtepunten van de tocht.

  

Kaart

(deze track is gekopieerd van de website grsentiers.org, en toont de situatie in juli 2017; de meest recente situatie vind je altijd bij hen)

 

Reis info

We sporen naar Liège-Guillemins waar een bus (Liège - Huy) ons meeneemt naar Hermalle-sous-Huy, halte Place. De halte ligt op minder dan 100 m van de start van de wandeletappe. De busrit duurt goed 40 minuten.

We eindigen waar het GR traject de Avenue Montefiore in Esneux bereikt. We volgen deze weg nog zo'n 400 m naar rechts tot bij de brug over de Ourthe. Een bus richting Liège Opéra, stopt aan de halte Montefiore en rijdt op 35 minuten naar Liège-Guillemins.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden

 

De wandeling

Toen we vorige keer aankwamen in Hermalle-sous-Huy hadden we ons voorgenomen eerst een bezoekje te brengen aan de imposante castrale hoeve waar nu het toerismekantoor, een paar musea en een herberg gevestigd zijn. We kwamen er aan iets na 10u, maar het gebouw zat potdicht. Jammer.
Voordeel was dat we meteen aan de tocht konden beginnen. Het traject start met een fikse klim, weg van de Maasvallei, een prima opwarmer in de nog altijd niet door de zon verdreven vrieskou. Voor we het bos instappen blikken we een paar keer achterom. De rotsen aan de overkant van de Maas lichten op in de ochtendzon en de stoompluimen van de kerncentrale van Tihange zijn de enige witte wolken in een stralend blauwe hemel. Geen slecht begin.
In het Bois d'Hermalle heeft de zon nog niet de kans gehad om de sneeuwval van twee dagen geleden te doen verdwijnen. We stappen dapper door over de halfbevroren paden die daardoor iets makkelijker lopen dan tijdens de vorige etappe. Toch blijft voorzichtigheid geboden. Twee strenge vriesnachten zijn niet voldoende om de diepe modderpoelen en plassen hard genoeg te maken om er niet door te zakken…

Na bijna 6km stappen bereiken we de eerste huizen van Saint-Séverin. Het dorp geldt als een van de 'juwelen van de Condroz'. Voor we het centrum bereiken moeten we wel eerst nog een lange volgebouwde verkeersweg volgen, maar de geklasseerde dorpskern mag er inderdaad zijn. Het mooi in de ronde vijver weerspiegelde kerkje dateert uit de 12de eeuw en is het enige bewaarde voorbeeld van de romaanse bouwstijl van Cluny in België. Het is gebouwd in de gele psammiet zandsteen van de streek, "pierre d'avoine" genoemd omwille van de bleekgele kleur. Het sobere interieur oogt verrassend fris en harmonisch en komt zelfs nu nog vrij 'modern' over. Een eveneens 12de-eeuwse doopvont is een van de pronkstukken.

Voorbij Saint-Séverin komen we terecht op een open vlak landbouwplateau. Van de Maasvallei is geen spoor meer te bekennen, we kunnen net zo goed in de West-Vlaamse polders rondlopen, alleen is er hier nog minder bebouwing te zien. Een stukgereden veldweg ligt er verraderlijk glibberig bij, het is moeilijk vooruitkomen tussen de plassen en de ontdooide modder. Voorbij een grote boerderij is de weg geasfalteerd en wordt het wat makkelijker. Dit is wel een erg lang en eentonig rechtlijnig wandelstuk dat allesbehalve boeiend is.

We komen uit bij de rand van Neuville-en-Condroz, steken een drukke verkeersweg over en lopen dan geruime tijd over een stijgende weg door de bebouwde kom. De combinatie stijgen/zon doet ons zelfs muts en handschoenen uitdoen. Neuville hoort bij Neupré, een fusiegemeente waar ook Plainevaux, Rotheux-Rimière en Ehain deel van uitmaken. Net als Heuvelland in West-Vlaanderen en Viroinval in Hainaut is Neupré een administratieve entiteit die pas sinds 1977 bestaat. De naam is gevormd met de beginletters van de deelgemeenten. Wij onthouden van Neupré vooral de saaie doortocht.

Eenmaal Rotheux voorbij (waar er wel gelegenheid is voor een pitstop) wordt het GR traject weer de moeite waard, alleen jammer dat ondertussen de zon achter de wolken verdwenen is. We komen terecht op het buurtpad nr. 72 (Sentier du Bois de la Porte), een in 2008 gerehabiliteerd 'vergeten' pad dat naar het gehuchtje La Salle voert. We kruisen een beekvalleitje en trekken dan voor ettelijke kilometers terug de bossen in. Het reliëf verandert drastisch en wordt zelfs rotsachtig. Een kuitenbijter brengt ons op 260 m hoogte waarna het gelukkig weer wat vlakker wordt. Een lange holle bosweg is door gemotoriseerd verkeer zodanig onbegaanbaar geworden dat er zich boven op het talud een nieuw tussen de bomen kronkelend voetpad gevormd heeft. Als we aan een padenkruising op een beter pad terechtkomen speelt zich een interessant tafereeltje af. Twee jonge dames, een op een ezeltje, de andere te paard, komen ons tegemoet gereden en maken aanstalten om de holle bosweg te volgen die we net verlieten. Ze stappen er een paar meters in, aarzelen, draaien terug, en stappen dan gezwind ernaast het voetpaadje op. Hoe ze het er tussen die bomen vanaf gebracht hebben weten we niet, maar als ook anderen hun voorbeeld volgen zal het voetpaadje binnenkort ook niet meer begaanbaar zijn…

Een breed bospad voert ons nu naar een lange beekvallei die we stroomafwaarts, en dus licht dalend volgen. Heerlijk stappen is het hier na het ruwe traject dat we de laatste kilometers volgden. Iets hoger aan de overkant van het valleitje loopt het GR 57 pad parallel met dat van ons. Nog zowat een kilometer verder komen beide paden samen. We lopen nu in het Parc du Mary. De vijvers die we zien zijn kunstmatig aangelegd midden 19de eeuw. De toenmalige eigenaar veranderde het gebied in een recreatie- en wandelpark. De plannen daarvoor bestonden al begin 18de eeuw, maar de adellijke buren vonden dat nieuwerwets gedoe maar niets en verzetten er zich tegen. Begin 20ste eeuw werd alles verkocht aan de gemeente Esneux die het domein openstelde voor het publiek. Naast GR 575/576 en GR 57 passeert er nu ook een Compostella route door het park. Esneux ontwikkelde zich al in de 19de eeuw als een toeristisch centrum. Eerst kwamen de begoeden er hun villa's bouwen om zich terug te trekken in de aantrekkelijke Ourthevallei, later begonnen met de komst van het spoor ook de dagjesmensen af te zakken naar de streek. Esneux is tot op vandaag een toeristische trekpleister gebleven die nu vooral mikt op kampeer- en verblijfstoerisme.

Uiteindelijk bereiken we de Avenue Montefiore die langs de Ourthe loopt. Dit is waar de wandeletappe eindigt. De naam Montefiore verwijst naar een van de vroegere eigenaars van het Parc du Mary. We volgen de verkeersweg naar rechts om bij de brug over de Ourthe (die naar het centrum van Esneux leidt) de bushalte te vinden. In de buurt zijn er verschillende eet- en drankgelegenheden, we hoeven dus niet buiten te verkleumen terwijl we op de bus wachten.

Al bij al was dit zeker niet een van de beste wandeletappes. Het eerder saaie middenstuk was er teveel aan. De volgende etappe belooft alleszins verbetering.

 

Andere GR's in de streek

GR 57: Angleur - Esneux (15,7 km)
GR 57: Esneux - Comblain-la-Tour (21,6 km)

Facebook

Nieuwsbrief registratie

Met de Nieuwsbrief blijf je makkelijk op de hoogte van onze activiteiten en van nieuwe inhoud op de website. De Nieuwsbrief wordt enkel gestuurd als er iets te melden valt.

Ik stem ermee in om mijn persoonlijke gegevens te verzamelen, op te slaan en te gebruiken voor de verzending van de Nieuwsbrief. Lees het privacybeleid

Help ons spam te voorkomen en vul het resultaat van de som in!

captcha

() Verplichte velden

×

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.