GR 575/576: Les Avins - Porcheresse (20,9 km)

IMG 20181213 151748327 HDR

Tiges en chavées genoeg tijdens deze Condroztocht. We doorkruisen een landbouwstreek met heel wat verharde wegen, maar ook bosrijke intermezzo's, een piekfijn verzorgd kasteel en een geklasseerde eik.

  

Kaart

(deze track is gebaseerd op informatie uit de website grsentiers.org, de Waalse GR organisatie; consulteer altijd hun website voor de meest recente situatie)

 

Reis info

We reizen met de trein naar Huy waar we aan het station om 10u50 TEC bus 126a nemen. Om 11u22 stappen we uit aan de halte Les Avins Ferme, pal op het GR traject.

Terugkeren doen we vanuit Porcheresse. Aan de halte Eglise passeert om 17u29 TEC bus 126b richting Havelange. De bus rijdt naar Clavier Station waar we om 18u04 TEC bus 94 naar Liège opstappen. Toch een terugreisje van 1 uur 40 minuten. Bus 126b rijdt niet in de weekends.

Bus 126b rijdt langs Les Avins. Wie het nog met de auto doet kan daar parkeren.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden

 

De wandeling

We vorderen maar traag op deze GR. Het is alweer een jaar geleden dat we de 'Ronde van de Condroz' met een bezoekje vereerden. Maar we naderen nu toch wel het eindpunt Ciney, of liever het startpunt, waar het begin 2015 begon. Hopelijk wachten we er dit keer niet zo lang meer mee. Dat deze etappe redelijk goed meeviel zal wel helpen.

Screenshot 20181214 173631Les Avins kennen we al van twee vorige etappes want ook de variantroute via Modave vertrekt er. De grijze natuurstenen hoeves staan er nog altijd even stoer bij. Dampende mesthopen vervangen de fabrieksschoorstenen. De temperatuur schommelt rond het vriespunt, de weides en velden zijn bedekt met witte rijm. Maar het is droog en de laagstaande late herfstzon laat het landschap mooi oplichten. Toch wel een groot contrast met de vorige druilerige etappe tussen Hamoir en Les Avins.
Na de korte omweg door het dorp komen we terecht op de Ravel die we vorige keer ook al een stuk volgden. Nu gaat het zo verder tot in Petit Avin. Het station van Les Avins is ondertussen een privé-woning. Alleen de stationsnaam, een stuk spoor en een oud bord herinneren aan de tijd dat er treinen passeerden. In Petit Avin steken we de Hoyoux over, het riviertje dat we al verschillende keren ontmoetten tijdens vorige etappes.

Langzaam stijgend trekt het door een stukje bos de velden in. Op de open hoogte laat een ijzig windje zich goed voelen. Muts en handschoenen zijn geen overbodige luxe. Eenzaam op het plateau tekent zich de Pyramide van Verlée af. Over het monument dat er eerder uitziet als een obelisk wordt nogal wat gespeculeerd. Er staat geen enkel opschrift bij of op, maar algemeen wordt aangenomen dat het een geodetische mijlpaal is uit de Napoleontische tijd, een enig exemplaar in België. Wat verder op de hoek van een bosje herdenkt een monumentje twee weerstanders die sneuvelden in september 1944.
We bereiken de N983 verkeersweg en volgen die zo'n 500 m tot in Verlée. Weer zo'n typisch Condrozdorp. Enkele grote boerderijen en wat huizen, meer stelt het niet voor. Er staat wel een picknickbank, mooi meegenomen om iets te eten en binnenin wat op te warmen met een slok koffie uit de thermos. Met de rug naar de zon gedraaid voel ik dat ze ondanks het koude weer toch wat warmte geeft. Het volgende dorpje is Buzin. We lopen nu toch al geruime tijd over asfalt, maar daar komt na Buzin verandering in. Plots spotten we op de veldweg een dode vos. Vreemd zicht. Aan de ene kant is de pels bedekt met een dikke laag rijm. Waar de zon op het kadaver schijnt is de dikke bruine vacht zichtbaar. Een poot ligt er gedraaid en gebroken bij, misschien in een klem gezeten ... wat een vreselijk einde.

Dan verschijnt in de volgende chavée het dorpje Failon. Door een hekje gaat het een bos in, we volgen een beekvalleitje dat bij een plaats genaamd La Foulerie uitmondt in de Somme, een zijriviertje van de Ourthe dat ontspringt bij Barvaux-Condroz. Na het oversteken van de Somme stijgt het weer en komen we uit op een kaarsrechte dreef die voorbij het kasteeldomein van Ramezee loopt. Een paviljoentje geeft uitzicht op de Sommevallei, maar de topogids waarschuwt dat betreden strikt verboden is. Het kasteel dateert uit de 17de eeuw. In de 18de eeuw was het eigendom van Pierre Grégoire de Vivario, toen burgemeester van Liège. Tot Wereldoorlog II bleef het in handen van die familie. De huidige eigenaars proberen het kasteeldomein nu zo ecologisch mogelijk te laten voortbestaan. Aan geld lijkt er alleszins geen gebrek te zijn. De gebouwen en het omringende park zijn piekfijn verzorgd. Je kunt er logeren, feesten geven, seminaries houden, maar dat zal duidelijk niet kunnen zonder een gespekte beurs. Aan de andere kant van de dreef die we afstappen opent zich een prachtig zicht op de Famenne en daarachter de Ardense hoogten. We lopen inderdaad op de grens van Condroz en Famenne.

Aan de ingang van een bos staat de Chêne au Gibet. 'Gibet' betekent 'strop, galg'. De eik zou tussen 375 en 400 jaar oud zijn. De strop hangt er niet meer in, maar een geschrift uit begin 18de eeuw vermeldt hoe een misdadiger er opgehangen werd en begraven in de onmiddellijke omgeving. Of er toen nog meer mensen aan de eik opgehangen werden is niet duidelijk. Overlijdens van misdadigers werden toen niet in de parochieregisters ingeschreven en ook niet in gewijde grond begraven.
Door bos dalen we terug om beneden de Somme nogmaals over te steken en Barvaux-Condroz in te lopen. Het dalend traject illustreert perfect hoe het Condrozlandschap eruit ziet. De langgerekte heuvels zijn van elkaar gescheiden door depressies ('chavées'). De hoogteverschillen zijn nooit groot en de hellingen niet steil, maar als je 20 km na mekaar ettelijke tiges en chavées doorloopt gaan die op de duur toch wel in de benen zitten.
In Barvaux-Condroz is het schooltje net uit en nogal wat auto's manoeuvreren zich een plaatsje zo dicht mogelijk bij de poort. Fietsers of voetgangers zijn niet te zien, alles gebeurt met de auto.

Tijdens de laatste kilometers naar Porcheresse overwinnen we nog een laatste heuvel(tje). Een half in een boomstam ingegroeide grenspaal is te merkwaardig om er geen foto van te nemen.
Als we in het dorp aankomen werpt de zon net haar laatste stralen op het kerkje dat daardoor bijna een verguld aanzicht krijgt. Alleszins een mooi welkom.
Minder mooi is dat we ruim 75 minuten te vroeg zijn voor de bus. In Porcheresse is geen café, zelfs geen winkel. Het vooruitzicht om bij de invallende duisternis in de kou te moeten wachten is allesbehalve aanlokkelijk. We proberen autostop te doen naar Havelange of Clavier, maar er passeert maar heel af en toe een auto, en die blijken niet bereid om ons mee te nemen. Na een halfuur geven we het op, want wie neemt in het donker nog een autostopper mee? De resterende tijd proberen we ons in het bushokje wat warm te houden. Gelukkig is het een donkere plaats zodat we ons niet hoeven te schamen voor de rare bewegingen. Als de bus opdaagt moeten we wel nog hevig zwaaiend half de straat oplopen. Het leek er niet op dat die ging stoppen. De chauffeur gaf toe dat hij ons in de duisternis niet opgemerkt had... 

 

Andere GR's in de streek

GR 577

Facebook

Nieuwsbrief registratie

Met de Nieuwsbrief blijf je makkelijk op de hoogte van onze activiteiten en van nieuwe inhoud op de website. De Nieuwsbrief wordt enkel gestuurd als er iets te melden valt.

Ik stem ermee in om mijn persoonlijke gegevens te verzamelen, op te slaan en te gebruiken voor de verzending van de Nieuwsbrief. Lees het privacybeleid

Help ons spam te voorkomen en vul het resultaat van de som in!

captcha

() Verplichte velden

×

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.