GR 575/576: Vierset-Barse - Hermalle-sous-Huy (22,1 km)

IMG 5616

Een nogal wisselvallige tocht waarin vooral de bospassages de show stelen. Af en toe uitzichten over de Maasvallei en de alles dominerende koeltorens van Tihange. En modder...

  

Kaart


(deze track is gekopieerd van de website grsentiers.org, en toont de situatie in juli 2017; de meest recente situatie vind je altijd bij hen)

 

Reis info

Dit keer was de tocht makkelijkst te organiseren vanuit Huy waar een treinstation is (lijn Namur – Liège).

Rond 10.30u namen we aan het station van Huy TEC de bus richting Havelange. Een halfuurtje later zette die ons af in Vierset-Barse, halte Barse Gare. Het vertrekpunt van de tocht ligt op nog geen 100 m van de bushalte.

In de late namiddag keerden we terug naar Huy vanuit Hermalle-sous-Huy vanaf de halte Place. Ook deze rit duurt een klein halfuurtje. De bus verzorgt de verbinding Liège - Huy. Het is dus ook mogelijk om vanuit Hermalle-sous-Huy naar Liège te rijden.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden

 

De wandeling

Als er één constante is in de tochten die we de voorbije maand liepen, dan is het wel modder en water. Ook deze keer was het van dat. Bijna alle onverharde paden waren extra moeilijk begaanbaar omdat ze veranderd zijn in diepe plassen of modderpoelen waar bijna niet door te komen is. Waar de paden breed genoeg zijn is meestal het gemotoriseerd verkeer de grote boosdoener. Waar de paden te smal zijn voor motoren trappelen paarden of rijden mountainbikers ze stuk. Het wordt hoog tijd dat iedereen wat respect begint op te brengen voor de kwetsbare onverharde paden die ons nog resten. En als dat niet kan, dan moeten er maar aparte paden komen voor de verschillende categoriën recreanten, zoals dat nu al op verschillende plaatsen gebeurt. Het maakte de tocht er voor ons alleszins niet makkelijker op.

We beginnen de wandeling nochtans op een perfect glad gebetonneerd fietspad, de vroegere spoorlijn 126 (Ciney - Huy). Een deel van de sinds 1960 verdwenen lijn wordt nu bediend door TEC bus 126a die ons afzette dichtbij het oude treinstation van Barse. We stappen maar even op het beton want al vlug verlaat GR 575/576 het fietspad en trekt een onverharde bosweg op, een en al slijk. Wat verder steken we de Ravel terug over, kruisen de Hoyoux rivier die bij Huy in de Maas uitmondt, en beginnen dan aan een langzame maar lange klim over een rotsig pad dat ons door het Grand Bois de Barse op een weids open plateau brengt. Boven laat een kille koude wind zich goed voelen en dat maakt het geploeter over de halfverzopen veldweg er niet bepaald aangenamer op. We zijn al blij als we terug de luwte van een bos kunnen binnenstappen. We dalen af naar de Faubourg Sainte-Catherine, een van de betere wijken die zich rond Huy uitstrekken. Nog wat verder dalend komen we uit op een weg die leidt naar het bedevaartsoord Notre-Dame de la Sarte. Een reeks kapellen langs de weg verklaart de naam: Chemin des Chapelles. Die naam zal maar bij weinigen een belletje doen rinkelen, maar als we er aan toevoegen dat die 'kapellekesbaan' tegelijk de beruchte 'Muur van Hoei' is, dan weet bijna iedereen waar we het over hebben. We mochten de 'muur' gelukkig in dalende richting volgen…

GR 575/576 loopt niet door het centrum van Huy. Het stadje is nochtans best een bezoek waard. Vanaf de Place Saint-Denis is een verbindingsroute aangeduid naar het treinstation van Huy, en die loopt door het centrum en langs tal van bezienswaardigheden. Jammer genoeg was er voor ons geen tijd voor een stadsbezoek. Door het modderig parcours hadden we al heel wat tijd verloren, en het einde van de tocht was nog lang niet in zicht. Het traject dat GR 575/576 volgt doorkruist een absoluut oninteressant buitendeel van Huy. Het wordt pas weer de moeite als we Tihange voorbij zijn en de ingang van het Tibetaans Instituut passeren. De paar zichten die zich ondertussen openen op de Maasvallei worden overheerst door de koeltorenmastodonten van de kerncentrale, een al lang over zijn tijd tikkende tijdbom die permanent dikke stoomwolken uitstoot.

Bijna halfweg de tocht dient zich een overdekte picknickplaats aan, tijd voor een eet- en rustpauze. Lang rusten doen we niet, daarvoor is het toch net wat te fris. De route duikt voor lange tijd het bos in, enkel onderbroken door een grote open plek en een gehucht genaamd Les Neuf Bonniers. De paden blijven moeilijk begaanbaar, zo'n geploeter hebben we nog niet dikwijls meegemaakt. Voorbij het gehucht Les Communes passeren we een merkwaardig natuurfenomeen: Les Poudingues d'Ombret. Grote rotsblokken boorden de rand van een valleitje af. Op deze plaats lag 395 miljoen jaren geleden een rivierdelta die uitmondde in de zee. Het afgezette slib, keitjes en stenen werden in de loop van de tijden samengeperst tot een soort keiharde betonblokken die nog veel later door erosie terug bloot kwamen te liggen. Het woord 'poudingue' komt van het Engelse 'pudding-stone'.

De route daalt terug af naar de Maasvallei en we komen terecht in Ombret-Rawsa bij een kerkruïne met Mariagrot. Een deel van de glasramen steekt nog in de open raamomlijstingen... waarschijnlijk alleen maar omdat ze te hoog zitten om ze te kunnen stelen. Hier vertrekt een 6 km lange verbindingsroute naar het GR 579 pad (Brussel - Liège). Niet alleen de kerk is een ruïne, ook de omgeving ademt een sfeer van industrieel verval uit. We stijgen naar een uitzichtpunt over de Maas. In de verte tekenen zich nog altijd de koeltorens van de kerncentrale af.

We dalen en ronden de grote Ferme d'Hottine waarna het pad een tijdlang parallel loopt met de drukke N90 verkeersweg. Ook nu gaat het moeizaam vooruit, maar het einde van de wandeling nadert en dat geeft toch weer moed, zelfs al krijgen we er nog een fikse regenbui bovenop. Als we voorbij het Kasteel van Hermalle en de ingang van de Castrale Hoeve passeren zit de tocht er op. We zijn net op tijd om de bus naar Huy op te stappen. Een nadere verkenning van de Castrale Hoeve zal voor een volgende keer zijn. Een van de mooiste en grootste schuren van Wallonië (top van het dakgebinte is 17m hoog) zou deel uitmaken van het hoevecomplex dat nu museum, bibliotheek, taverne en toerismekantoor is.

 

Andere GR's in de streek

GR 564

GR 579

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.