GR 16: Alle-sur-Semois - Bohan (15,2 km)

IMG 3400

Dit is klimmen en dalen, boven, langs en tussen de Semois meanders. Vijftien kilometer lijkt niet veel, maar met het indrukwekkend hoogteprofiel van de tocht zijn we daar wel even mee bezig. Als beloning voor de geleverde inspanningen genieten we van uitgestrekte bossen, af en toe een dorp aan het water en indrukwekkende panorama's.

 

Kaart

(deze track is gebaseerd op informatie van de website grsentiers.org; de meest recente situatie vind je altijd bij hen)

 

Reis info

Voor een tweedaagse staptocht reisden we de dag ervoor naar Alle-sur-Semois. We spoorden eerst naar Brussel-Noord en namen daar de trein richting Luxembourg. In Libramont ging het verder met de bus richting Bouillon. In Menuchenet stapten we over op een bus naar Alle-sur-Semois. Het was een lange trip waarbij we ook nog eens rekening moesten houden met de erg lage rittenfrequentie van de bus naar Alle-sur-Semois.
In Alle-sur-Semois is een camping waar we de tent opsloegen om de volgende dag te kunnen stappen.

De bus naar Alle-sur-Semois rijdt door tot Bohan zodat die zelfde bus zowel start als finish van de wandeling bedient.

Aangekomen in Bohan opteerden wij voor de camping. De volgende dag stapten we gewoon verder.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden 

 

De wandeling

Na een rustig nachtje op de camping rekken we de ochtend met een muesli ontbijt, uitgebreid douchen en inpakken van de kampeerspullen. Veel kilometers hebben we vandaag niet voor de boeg, amper vijftien... waarom ons haasten? Iets voor tien stappen we Alle in. De bakker en de superette ontwaken ook. De zon schijnt, het wordt een heerlijk wandeldagje. De broekspijpen gaan er af zodat de winterbenen wat kunnen wennen aan de zon. We lopen niet op het strand van Blankenberge, veel toevallige voorbijgangers riskeren we niet te verblinden met onze melkwitte ledematen.

Screenshot 20190630 103228De tocht begint met een fikse klim. Met het gewicht van de rugzak is het weer even wennen. We doen het rustig aan. Boven kijken we neer op de Semois en dan beginnen we alweer af te dalen naar Mouzaive. Het wordt het scenario voor de rest van de dag: omhoog, omlaag. Van Mouzaive naar Chairière hetzelfde. De rust in de bossen valt op. Dit moet zowat de beste ontstresser zijn die er is. Dit is wellness, chilling, lounging en al dat ander trendy gedoe vele malen in het kwadraat, en bovendien helemaal gratis. Wat is de natuur toch een gulle gastheer. Toch blijven de geluiden van de vallei zich opdringen. Het gebrom van het verkeer en vooral het gesnerp van de motards beneden in de vallei doen het lijken of we naast een racecircuit stappen. Dat allesoverheersend door merg en been snijdend gehuil werkt behoorlijk irriterend. Over stress gesproken…

Bij het binnenlopen van Chairière passeren we langs we een tabakschuur. De houten constructies zijn relicten uit de tijd toen de streek nog volop bekend stond voor zijn tabaksteelt. Vandaag is dat allemaal voltooid verleden tijd, maar in ieder dorp worden nog wel een of meer schuren bewaard voor het nageslacht. De tabaksbladeren die er te drogen hingen krijgen we wel niet meer te zien.

Van Chairière naar Vresse-sur-Semois krijgen we meer van hetzelfde, klimmen, en dan weer dalen. Alleen zit er nu een lang stuk crête pad in het traject. Ook de stijging is minder abrupt. In de topogids worden mooie uitzichtpunten beloofd, maar die zijn met de jaren toegegroeid.

We komen aan in Vresse-sur-Semois. Bij het water vinden we een prima rustbank, ideaal plaatsje om de picknick aan te spreken. Vlakbij zijn er enkele toiletten en omkleedhokjes voor de kajakkers geïnstalleerd. We kunnen er ons even opfrissen, trekken schoenen en kousen uit, en genieten van de rustpauze. Dé sightseeing trekpleister van Vresse is niet de grote brug over de Semois, maar het kleine boogbrugje over de Ruisseau de Petit-Fays. Ondiep water, wat stenen, een doorwaadplaats, meer hebben kinderen niet nodig om zich hier uren te amuseren.

Voor ons gaat het weer naar boven. We lopen een tijd over een open plateau, een mooie afwisseling na al die bossen. Ergens zien we iemand op een tractormaaier zijn enorm gazon afrijden. Ernaast ligt een bloemenweide die er zonder enig onderhoud zoveel mooier uitziet dan dat gazon waar waarschijnlijk amper ooit een mens over loopt. Wat verder duiken we terug de bossen in en dalen langzaam naar Membre-sur-Semois. Net voor we daar aankomen bemerken we de aanduidingen van het GR 126 pad dat wat verder op de brug over de Semois eindigt na zijn lange tocht vanuit Brussel. Mooie herinneringen houden we over aan dat pad. Wat we ook nog weten is dat we toen in Membre aankwamen op een kille druilerige dag. De kajakkerstaverne beneden de brug sloot toen net de deuren bij gebrek aan klanten. Vandaag is op het terras amper nog een plaatsje te vinden. De zaken gaan goed.

Van Membre is het maar twee kilometer meer tot Bohan. Maar ook hier herhaalt het klimmen - dalen scenario zich. Bij iedere klim wordt de rugzak wat zwaarder zodat we ondertussen toch al een behoorlijk gewicht meesleuren, of beelden we ons dat maar in? In Bohan kunnen we eindelijk de rugzak afwerpen. In het centrum is er een ruime keuze aan horecazaken. De camping vinden we iets verder langs de Semois, net voorbij de "vernielde brug", een viaduct van de vroegere buurtspoorweg Gedinne - Bohan, opgeblazen door het Franse leger bij het begin van Wereldoorlog II om de opmars van de Duitsers te stuiten.

Morgen gaat het verder, Frankrijk in.

 

Andere GR's in de streek

GR 126: Gedinne - Membre-sur-Semois (19,7 km)

 

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.