GR 16: Bohan - Monthermé (23,4 km)

IMG 3467

De slotetappe van het GR 16 pad voert door Frankrijk naar Monthermé waar de Semois (Semoy) uitmondt in de Maas. Het traject door de Semoisvallei blijft een uitdagende opeenvolging van kuitenbijtende stijgers, alhoewel er nu ook wel wat vlakkere passages tussen zitten. Onderweg komen prachtige uitzichtpunten aan bod.

 

Kaart


(deze track is gebaseerd op informatie van de website grsentiers.org; de meest recente situatie vind je altijd bij hen)

 

Reis info

We kampeerden in Bohan zodat we 's morgens meteen op stap konden.

Na aankomst in Monthermé deden we autostop naar het treinstation dat nog ongeveer 3 km van het centrum ligt, richting Bogny. We namen er de (Franse) trein naar Givet, net voor de Belgische grens. In Givet stopt een Belgische bus die naar Dinant rijdt. Van daar kunnen we verder met de trein naar Namur en Brussel.

Wie de terugreis dezelfde dag niet meer ziet zitten kan nog altijd kamperen in Montermé om dan de volgende dag terug te reizen.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden 

 

De wandeling

's Morgens doen het licht en een gestaag aanzwellend concert van vogelgeluiden in full dolby surround sound ons al vroeg ontwaken in de tent. Het weer lijkt helemaal omgeslagen. Het is zwaarbewolkt en er vallen zelfs wat druppels. Gelukkig staan we onder het bladerdek van een boom en kunnen we de tent nog redelijk droog inpakken. Rond 8.45u lopen we het centrum van Bohan in. Een café is open en er zitten al wat vroege gasten koffie te slurpen. Zo'n kans laten we niet liggen.

Screenshot 20190630 125800Rond 9u zijn we er helemaal klaar voor. Het scenario kennen we al van de vorige dag. Stijgen en dalen. We starten met een klim om u tegen te zeggen. De beloning voor de eerste inspanning mag er zijn: een prachtig uitzichtpunt over het nog wazige Bohan. Het traject voert door de bossen op de valleiflank. Net als gisteren valt ons weer het rustgevend effect van de omgeving op. We zijn op weg richting Franse grens door het Bois Jean, vroeger een berucht smokkelgebied. We dalen een beekvallei in die ons terug bij de Semois brengt. Bij wat ooit een schuilplaats voor smokkelaars was (Baraque Gérard, nu een vakantiehuis) vloeit een beekje dat de grens met Frankrijk moet voorstellen. Dat is toch wat de topogids ons wil doen geloven, want terplaatse is er geen enkele aanduiding die dat bevestigt. Als het klopt dan verandert vanaf dit punt de Belgische Semois in de Franse Semoy. Langs de rivier lopen we Sorendal-Failloué in. Het verschil met België valt op. Bohan was een en al toerisme, hier valt geen enkele toeristische infrastructuur te bespeuren. Het industriële metaalverwerkingsverleden is wel nog opvallend aanwezig.

Op deze plaats bemerken we de tekens van het GR 12c pad, een traject dat we een paar jaar geleden volgden tussen het Lac des Vieilles Forges en Monthermé.

Volgens de topogids moeten we bij een café met de originele naam Franco-Belge een smal stijgend paadje vinden. Maar het café is niet meer. Het is een anoniem woonhuis geworden en het vergt wat zoekwerk om de GR tekens te vinden. We stijgen de vallei weer helemaal uit. Onderweg een mooi uitzichtpunt, en ook een witrood windvlaggetje dat een startplaats voor parapente vluchten aanduidt. Boven volgen we lange tijd een hoogspanningslijn die ons uiteindelijk naar Naux en terug bij de Semoy brengt. Er is een picknickplaats bij de rivier, vlak voor de oude voetgangersbrug en daar maken we dankbaar gebruik van. Tijdens de rustpauze krijgen we een buitje over ons heen, maar langer dan 10 minuten duurt het niet. De regencape komt goed van pas om de rugzak en de intussen uitgepakte spullen droog te houden.

We stappen de wat gammel uitziende brug op. Aan de overkant passeert een oude spoorwegbedding. We trekken terug de helling op om de riviermeander waarin Thilay en Tournavaux liggen af te snijden. Bij een verkeersweg stoten we op een eenzaam café-restaurant, maar het is wel open en er is zelfs redelijk wat volk aanwezig. Na de picknick slagen we er in om aan de verleiding te weerstaan.

Het pad voert langs de Roche aux Corpias, een uitzichtpunt boven op een 20 meter hoge bijna loodrechte rotswand. Er staat een koppeltje foto's te nemen. Het laatste wat we willen is ze doen schrikken, je weet maar nooit wat er gebeurt... We blijven op een veilige afstand en wachten tot ze ons zelf opmerken. Nog een paar klimmetjes verder komen we aan bij de Roc la Tour, een indrukwekkende rotsformatie die we ons herinneren van vroegere tochten in de streek (Avontuurlijke Ardennenwandelingen). De omgeving blijft verrassen. Moeilijk te begrijpen dat we onderweg nog bijna niemand tegengekomen zijn. Het is nochtans Pinkstermaandag en dat is ook in Frankrijk een vrije dag.

We blijven nu min of meer op gelijke hoogte lopen boven het valleitje van de Lyre beek. Bij een wegenkruispunt staan we terug bij een café-restaurant. Ditmaal gaat een fris biertje er vlot in. Hier moeten we een beslissing nemen. Ofwel verlaten we het GR 16 pad om af te dalen naar Monthermé, ofwel volgen we het pad nog 3,8 km verder boven Monthermé tot helemaal het einde. In het eerste geval kunnen we nog de terugreis naar België aanvatten, in het tweede geval wordt het waarschijnlijk te laat en zullen we nog een nacht moeten kamperen in Monthermé. We beslissen om het pad toch maar helemaal uit te lopen. Anders blijven we toch maar met het idee zitten dat we voortijdig opgegeven hebben.

We hebben de juiste beslissing genomen. De route voert nog langs een mooie reeks uitzichten over de Maasbocht waarin Monthermé zich genesteld heeft. Uiteindelijk dalen we af en belanden we bij de brug waar GR 16 officieel eindigt. Een raar einde. We hadden verwacht dat GR 16 zou eindigen op de plaats waar de Semoy uitmondt in de Maas, maar dat is niet het geval. Die plaats ligt nog minstens een kilometer verder, richting Bogny (ondertussen eindigt GR 16 nu wel degelijk bij de samenvloeiing van Maas en Semoy).

Het is 16.30u. Plots bedenken we dat we met autostop misschien toch nog tegen 5u het 3km verder gelegen treinstation kunnen bereiken om terug te keren naar huis. Lukt het niet, dan passeren we sowieso langs de camping (gelegen aan de monding van de Semoy) en kunnen we daar nog een nachtje blijven. Het lukt. De mensen die ons oppikken zijn trots op hun streek, les Ardennes Françaises. Als we opmerken dat het wel niet de makkelijkste streek is om te voet te ontdekken krijgen we onmiddellijk het antwoord: "Les Ardennes ne se laissent pas connaître sans un effort de votre part!". Gelijk hebben ze.

 

Andere GR's in de streek

GR 126: Gedinne - Membre-sur-Semois (19,7 km)

Verbindingsroute GR 16 naar GR 12

 

Facebook

Nieuwsbrief registratie

Met de Nieuwsbrief blijf je makkelijk op de hoogte van onze activiteiten en van nieuwe inhoud op de website. De Nieuwsbrief wordt enkel gestuurd als er iets te melden valt.

Ik stem ermee in om mijn persoonlijke gegevens te verzamelen, op te slaan en te gebruiken voor de verzending van de Nieuwsbrief. Lees het privacybeleid

Help ons spam te voorkomen en vul het resultaat van de som in!

captcha

() Verplichte velden

×

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.