GR 56: Krinkelt - Wahlerscheid (16,8 km)

IMG 20180416 130928124

Een bezoekje aan het jaarlijkse spektakel van de bloeiende narcissen. Het Olef-valleitje is een van de plaatsen waar bezoekers uit alle windstreken toestromen om de gele bloemtapijten te bewonderen, gelukkig niet op een maandag...

 

Kaart

(deze track is gebaseerd op informatie uit de grsentiers.org website - de Waalse GR organisatie; consulteer altijd hun website voor de meest recente situatie)

 

Reis info

We bereiken Krinkelt (halte Garage Mertens) met TEC bus 390 vanuit Verviers. De rit dwarst het Hoge Venenplateau en duurt ruim een uur.

Op het GR 56 traject dat we wilden lopen is het onmogelijk om met openbaar vervoer terug te keren naar Verviers, tenzij we helemaal tot in Monschau stapten (en daar kan dat enkel in het weekend). De afstand had dan 28 km bedragen, en dat leek ons van het goede wat teveel.
We beslisten dan maar te stoppen aan de Duitse autoweg Schleiden - Monschau, vlakbij de parkeerplaats Wahlerscheid. Daar vertrekt een rijweg (N658, Rocherather Strasse) naar het zowat 8 km verder gelegen Rocherath. We staken de duim op en werden opgepikt door een vriendelijk koppel uit Rocherath.
Vanuit Rocherath konden we dan met dezelfde bus als 's ochtends terugkeren naar Verviers (zelfs de chauffeur was nog dezelfde en herkende ons). 

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden 

 

De wandeling

Nu de wilde narcissen volop bloeien in de Oostkantons willen we ook wel onze portie van het spektakel meepikken. We waren verwittigd dat op sommige plaatsen de toeristen met volle busladingen tegelijk aangevoerd worden. Zelf zoeken we de gele bloemetjes op langs het GR 56 traject waarvan we ondertussen toch al verschillende etappes gelopen hebben. We vissen uit dat GR 56 ook door het Olef-valleitje loopt en dat is toch een van de regelmatig terugkerende namen als het over de wilde narcissen gaat.
Daar raken met openbaar vervoer is andere koek. We kunnen starten in Krinkelt omdat daar een bus passeert vanuit Verviers. Het Olef-valleitje ligt op de GR 56 route richting Monschau, maar tot daar is er nergens nog kans om een Belgische bus op te stappen. Doorlopen tot in Monschau is geen optie. De afstand vanuit Krinkelt bedraagt 28 km, niet bepaald een afstand die ons veel gelegenheid geeft om rustig van het bloemenspektakel te kunnen genieten. Bovendien rijdt er enkel in de weekends vanuit Monschau een bus naar het Belgische Eupen, en dan nog op een onmogelijk vroeg uur in de namiddag. De enige mogelijkheid die we zien is om de tocht te stoppen bij de parking van Wahlerscheid. Er vertrekt daar een verkeerswegje dat ons kan terugbrengen naar Rocherath en zo kunnen we dan met de bus verder naar Verviers. We rekenen op ons liftersgeluk om het toch maar te riskeren.

Tot we het Olef-valleitje bereiken kan de tocht ons weinig boeien. GR 56 volgt vanuit Krinkelt bijna 6 km lang een asfaltweg die zich lui door het open landschap slingert. In het begin doen wat bosjes narcissen in de berm hard hun best om de stemming erin te brengen, maar dat is het dan ook. Waar de weg een dennenbos induikt hangt bij een bank een bordje dat de diensten van Doktor Wald aanprijst. Het lijkt wel een hype tegenwoordig. Overal wordt het weldoend effect van eenvoudig wandelen voor lichaam en geest volop aangeprezen, iets wat we zelf al lang ontdekt hebben. Zijn daar nu echt wetenschappers en lifestyle consultants voor nodig? Bovendien lijkt het een woordenhype want onderweg komen we nog altijd amper wandelaars tegen, op dit stuk zelfs geen. Het is natuurlijk makkelijk om op social media je duim op te steken, maar het dan ook effectief doen? Ho maar!

Het asfalt daalt door bos af naar het valleitje van de Jansbach. Er staat een bank, het is een mooi plekje. Een jeep van een boswachter - of is het een boswerker? - passeert gezapig tuffend over de weg. We lopen hem achterna. Stijgen, dan weer wat dalen, en uiteindelijk staan we aan de Olef.
Hier is het riviertje nog maar amper een beek. De Olef is 28 km lang en vloeit door België en Duitsland om uit te monden in de Urft. Het deel dat we volgen vormt een stukje van de grens tussen Duitsland en België. Tot onze opluchting loopt er een onverhard pad door de vallei.
En dan zien we de narcissen verschijnen. Een grote weide aan de overkant kleurt geel van de bloemen. Wat verder kunnen we via een brugje de overkant bereiken om in de weide te genieten van het spektakel. Dit paadje is enkel toegankelijk van half april tot half mei. We zijn niet meer alleen. Een tiental andere bezoekers ademt net als wij de bloemenpracht in. Een overrompeling is het alleszins niet, gelukkig maar.

De rest van de tocht volgt de Olef-vallei stroomafwaarts. Naarmate we vorderen wordt het valleitje wilder. De beek kronkelt er zich een weg door. Grote narcissenweides zoals die in het begin komen we niet meer tegen. We merken wel dat op alle mogelijke open plekjes langs de rivier narcissen bloeien. De grote weide die we in het begin zagen wordt waarschijnlijk speciaal onderhouden. De echte wilde narcissen groeien niet in een mooi verzorgde groene wei, wel op schrale stukjes wildernis tussen de kronkels van de beek. Hier en daar mengen de narcissen zich met de witte bosanemoontjes.
Bij het "Jonny-Brückchen" houden we even halt. Een infobord vertelt het verhaal van Jonny Nysten, een Belgische soldaat. Het bord hoort bij de 'Weg van herdenking', een 96 km lang pad door het Duits-Belgisch grensgebied dat in het teken staat van de oorlogsgebeurtenissen.
Niet toevallig spotten we op dit grensstuk een Duitse plaat die in strenge bewoordingen waarschuwt dat de narcissen beschermd zijn. Het is verboden ze te plukken, uit te rukken en mee te nemen. De plaat moet er al lang staan want de (hoge) boetebedragen zijn nog in Duitse Marken uitgedrukt. In België zijn de narcissen daarentegen niet beschermd. Dat zorgt voor nogal wat verwarring bij de toeristen. Er bestaat wel een ongeschreven regel dat je niet meer dan 10 bloemen mag meenemen en dat je de bloembollen met rust moet laten. Uiteraard zijn er heel wat 'natuurliefhebbers' die zich daar niet aan storen... Wie de bloemen toch wil meenemen moet weten dat ze giftig zijn, je gebruikt ze dus best niet om er je lenteslaatje mee op te fleuren.

Uiteindelijk verlaten we de grens en loopt het traject Duitsland in. Even later verlaten we de Olefvallei om terug wat hogere regionen op te zoeken. We bereiken een autoweg en vinden wat verder de baan die ons moet terugbrengen naar Krinkelt. Al na 10 minuten worden we opgepikt door mensen die in Krinkelt wonen. We vertellen ze dat we daar de bus moeten nemen. Ze weten dat we nog bijna een uur zullen moeten wachten op de bus, en vermits er in Krinkelt geen cafés zijn om de wachttijd door te brengen worden we prompt bij hen thuis uitgenodigd op de koffie. Ze wonen maar een goede 100 m van de bushalte. Gastvrijheid is voor deze mensen geen ijdel woord. Prachtig toch? 

 

Andere GR-tochten in de streek

-

 

Facebook

Nieuwsbrief registratie

Met de Nieuwsbrief blijf je makkelijk op de hoogte van onze activiteiten en van nieuwe inhoud op de website. De Nieuwsbrief wordt enkel gestuurd als er iets te melden valt.

Ik stem ermee in om mijn persoonlijke gegevens te verzamelen, op te slaan en te gebruiken voor de verzending van de Nieuwsbrief. Lees het privacybeleid

Help ons spam te voorkomen en vul het resultaat van de som in!

captcha

() Verplichte velden

×

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.