GR 56: Sankt Vith - Auel (19 km)

Burg-Reuland

Een erg mooie en rustige tocht door een stukje Duitstalig België, jammer genoeg over heel wat asfalt en beton. Burg-Reuland met zijn burcht, kerk en café-bakkerij is altijd een wat langere stop waard.

 

Kaart

(deze track is gebaseerd op informatie uit de grsentiers.org website - de Waalse GR organisatie; consulteer altijd hun website voor de meest recente situatie)

 

Reis info

We sporen naar Eupen en nemen daar om 9u06 aan de halte Bahnhof TEC bus 394 naar Sankt-Vith. De busrit duurt ongeveer 70 minuten. Uitstappen aan de halte Vielsalmerstrasse waar aan de rotonde de tocht start.

De tocht eindigt in Auel waar je aan de halte Kirche (Eifelstrasse) om 16u49 TEC bus 395 naar Sankt Vith - Malmedy - Verviers kunt nemen. Deze bus is de enige die er in die richting op schooldagen passeert. De rit tot Verviers duurt ongeveer 150 minuten!
Omdat we ruim een uur vroeger aankwamen in Auel deden we autostop naar Burg-Reuland waar we op het terras van de bakkerij / café op de bus konden wachten. Het is dezelfde bus 395 die rond 17u10 stopt aan de halte Kulturhaus, of iets verder Gemeindehaus. Vanaf Verviers kan het verder met de trein.
Bus 395 rijdt het traject Burg-Reuland - Verviers ook op weekdagen in de vakantieperiodes. In de weekends rijdt de bus niet tussen Burg-Reuland en Sankt-Vith.
Wie terug moet naar Eupen kan in Sankt-Vith overstappen op TEC bus 394 aan de halte An den Linden.

(Controleer deze info altijd zelf met de websites en apps van de betrokken openbaar vervoer maatschappijen - NMBS, De Lijn, Infotec... Dienstregelingen wijzigen regelmatig, en verschillen naargelang dag en uur van de verplaatsing)

 

Sfeerbeelden 

 

De wandeling

In Sankt-Vith valt weinig of niets te beleven. Het is een van de twee stadjes die de Duitstalige Gemeenschap van België rijk is. In tegenstelling tot Eupen is van het oorspronkelijke Sankt-Vith na Wereldoorlog II vrijwel niets bewaard gebleven. In september 1944 werd de plaats bevrijd door de Amerikanen, waarna ze tijdens het Ardennenoffensief in december opnieuw ingenomen werd door de Duitsers. Tijdens de daaropvolgende kerstdagen werd Sankt-Vith door luchtbombardementen voor 90% met de grond gelijkgemaakt. Zo'n 150 burgers en meer dan 1000 soldaten verloren toen het leven. Het duurde tot midden de jaren '60 van vorige eeuw voor de stad volledig terug opgebouwd was.
Oud of nieuw, we vinden om 10u15 toch al de gelegenheid om ergens een koffie te drinken en te bekomen van de lange busrit.
Langs de Aachenerstrasse zetten we de benen in beweging om bij een rotonde de Vennbahn te kruisen. Het populaire fietspad (Ravel) volgt de vroegere spoorlijn 48 tussen Aachen en Luxembourg. Sankt-Vith was lange tijd een belangrijk spoorwegenknooppunt want ook de lijn Gouvy - Libramont passeerde er. Allemaal verleden tijd en nostalgie, want de plaats is nu alleen nog met de bus te bereiken. We komen de Vennbahn nog meermaals tegen tijdens de tocht.

Screenshot 20190607 225839Geleidelijk stijgt het over asfalt naar 500m hoogte. Achteromkijkend mooie zichten op het zich verwijderende Sankt-Vith. Na bijna 2 km duiken we het bos in waar het onverhard verder gaat over de Prümerberg en de Volmersberg. Af en toe verschijnen tussen de bomen frisgroene gazons en helblauwe zwembaden van lager gelegen villa's. Na een wat onderkomen schuilhut met strodak daalt het af naar de Prümerbach en een camping site waar we de Ravel terugvinden. We komen aan bij de St-Bartholomäuskapel. Op het eerste zicht lijkt het een uit de kluiten gewassen kapel zoals er wel meer zijn, maar dit exemplaar is toch wel bijzonder. De kapel staat op een plaats waar ook al een heidense godheid vereerd werd, en waar ooit een Frankisch kerkhof lag. Het is een van de oudste geklasseerde en beschermde gebouwen in België. In 1982 werden onder talloze lagen verf een aantal goed bewaarde muurschilderingen gevonden die dateren uit de 15de eeuw. Een unieke vondst die heel wat vertelt over het leven in die lang vervlogen tijden. Jammer genoeg was de kapel gesloten.

We stappen verder over het verharde fietspad, onder het viaduct van de E42 snelweg door, en voorbij een Mariagrot waar enkele fietsers pauzeren. Het fietspad wordt een verkeersweg, met gelukkig maar af en toe een passerende auto, en zo komen we terecht in Neidingen. We steken er enkele keren de Braunlauf over, een riviertje dat later zal uitmonden in de Our.

In Neidingen verlaten we de Ravel en nemen onverhard hoogte naar een mooi open landbouwplateau op 480m hoogte. Dan weer dalen naar het gehuchtje Hasselbach waar we de gelijknamige beek oversteken en terug een klim aanvangen naar Maspelt. De panorama's op dit trajectdeel zijn een lust voor het oog.

In Maspelt picknicken we op een steen aan het Sint-Hilariuskerkje. De heilige met de vrolijke naam staat vooral bekend als een bestrijder van het arianisme, een als ketterij beschouwde leer die stelde dat Jezus als mens onmogelijk de zoon van God kon zijn. De ruzie over deze dwaalleer duurde honderden jaren en eiste heel wat slachtoffers. Aan absurditeiten heeft het de katholieke godsdienst nooit ontbroken... Het kerkje valt vooral op door zijn achthoekige toren en de kraag onder de torenspits. Aan de buitenmuur trekt het in een houten schrijn geplaatste beeld van de Heilige Donatus de aandacht. Hij was een Romeinse soldaat die beschermheilige is tegen blikseminslag, hagel en vuur. Zijn aanwezigheid tegen de muur naast het portaal berust op het verhaal dat toen de toren ingewijd moest worden, een zwaar onweer losbarstte. De bliksem sloeg in op de toren, maar ging door het portaal weer naar buiten zonder schade aan te richten. Allemaal leuke weetjes, maar een klokslag herinnert ons aan de tijd die niet stilstaat.

Over het plateau gaat het verhard verder naar een origineel ogende schuilhut. We krijgen er een prachtig uitzicht op Bracht. Het dorp ligt in een komdal, midden glooiende heuvels. Dat we er langs de dalende asfaltweg naartoe moeten stappen vinden we voor één keer niet zo erg. Zeker niet als een roofvogel majestueus zwevend boven een weide alle aandacht naar zich toe trekt.

Volgende bestemming is Burg-Reuland waar we bij aankomst het GR 5 pad ontmoeten. Burg-Reuland is geen onbekende voor ons. Jaren geleden volgden we hier de GR 5 richting Groothertogdom Luxemburg. Samen met GR 5 bereiken we de (iets té) knap gerestaureerde burchtruïne. De ingangspoort staat open. Op de binnenplaats staan uitnodigend enkele tafels en stoelen bij het informatiekantoortje. Maar er is niemand, de deur is toe. Het hek dat toegang geeft tot de stoere donjontoren staat open. Dan maar de trappen bestijgen om van bovenuit Burg-Reuland en de streek te bekijken.
De burcht dateert uit de 12de eeuw en staat op de plaats waar eerder al een Romeinse versterking lag. De Heren van Reuland zwaaiden er de scepter tot in de 14de eeuw, opgevolgd door de Heren van Pallandt die er resideerden tot in de 18de eeuw. In 1794 werden de gebouwen verwoest door Franse troepen. Het sloopwerk ging verder tot begin 20ste eeuw. Pas in 1988 begon men de ruïne te restaureren. Talrijke infoborden belichten de geschiedenis en de archeologische vondsten van de plaats.
Aan de hoofdweg is de barokke Sint-Stephanuskerk een bezoek waard. Het huidige gebouw dateert van 1771, begin 20ste eeuw uitgebreid met een zijschip, een nieuw koor en een nieuwe sacristie. Binnen valt vooral het grafmonument van de in 1625 overleden Balthazar von Pallandt en zijn gemalin Elisabeth von Millendonck op. Het is in 1624 gebeeldhouwd in zwart Belgisch marmer.

Burg-Reuland verlatend steken we het Ulf riviertje over. We kruisen nogmaals de Vennbahn, nemen afscheid van GR 5 en stappen langs een stijgende kruisweg naar Weweler. Zo'n 50m hoger op de weg houdt een vos me argwanend in de gaten. Als ik naar zijn zin wat te dicht kom verdwijnt hij in het struikgewas.
Het stemmige Sint-Hubertuskerkje (kapel) van het op een hoogte gelegen Weweler zagen we eerder tijdens de tocht al enkele keren in de verte opduiken. Vanuit het dorp brengt een sterk dalend pad ons terug naar de Ravel. Iets verder mondt de Ulf uit in de Our. De Ravel volgt netjes de rivier. Gelukkig mogen we er nog even van afwijken om een onverhard pad iets dichter bij de Our te volgen. En zo bereiken we na 19 mooie kilometers Auel, het eindpunt van de tocht.
We steken de duim op om terug in Burg-Reuland te raken waar we in de Conditorei / Café op de bus kunnen wachten. De tweede auto die passeert neemt ons al meteen mee. We moesten wel bijna 10 minuten wachten op die tweede auto. Het zegt heel wat over het weinige verkeer in de streek. We hadden er tijdens de vele verharde passages dan ook weinig last van. Dat belet niet dat we toch graag wat minder asfalt en beton gezien hadden tijdens de tocht.  

 

Andere GR-tochten in de streek

GR 5

 

Door verder te surfen op deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies voor een betere surfervaring, voor bezoekers statistieken en voor het linken met sociale media. U kunt dit ook weigeren.